سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مهدی عقیقی شاهوردی کندی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه محقق اردبیلی
احمد توبه – استادیار و عضو هئیت علمی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

گلرنگ به عنوان یکی گیاه زراعی مطلوب مناطق خشک و نیمه خشک شهرت یافته است، اگر در موقع کاشت بذر، آب قابل استفاده خاک برای گیاه در حد مطلوب باشد انجام یک یا دو مرحله آبیاری در مراحل مختلف برای حصول عملکرد مطلوب کافی میباشد. به همین منظور آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۹ به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورهای آزمایش عبارت بودند از: رژیمهای مختلف آبیاری (بدون آبیاری، آبیاری در مرحله ظهور طبق و آبیاری در مرحله گلدهی) و فاکتور دوم عبارت بود از: ارقام گلرنگ (سینا، ژیلا و محلی اصفهان). نتایج جدول تجزیه واریانس نشان داد که اثر اصلی تیمارهای مختلف آبیاری بر روی صفات ارتفاع بوته، تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق، وزن هزار دانه، میزان کلروفیل و عملکرد دانه معنیدار بدست آمد ولی بر روی غلظت عناصر گیاه غیر معنیدار شد. اثر اصلی رقم بر روی صفات ارتفاع بوته، تعداد دانه در طبق، وزن هزار دانه، عملکرد دانه و غلظت عناصر در گیاه معنیدار شد. اثر متقابل بین رقم و تیمارهای آبیاری نیز در صفات عملکرد دانه معنیدار بدست آمد. جدول مقایسه میانگین نیز نشان داد رقم محلی اصفهان با آبیاری در مرحله گلدهی بیشترین عملکرد دانه در بین ارقام مختلف را بدست آورد. ارقام گلرنگ نیز از نظر میزان سدیم، پتاسیم و کلیسم برگ نیز در سطح احتمال ۱ درصد اختلاف معنیدار نشان دادند.