سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

ابراهیم علیکی – دانشجوی کارشناسی ارشد ، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شه
نصرالله بنی مصطفی عرب – استادیار ، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهر
علی پورکمالی – استادیار ، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهر

چکیده:

در این مقاله تاثیر برخی از متغیرهای جوشکاری مقاومتی نقطهای مانند زمان، شدت جریان و فشار الکترودها بر استحکام برشی(ماکزیمم نیرو) نقطه جوشها در فولاد St12 به ضخامت ۰/۹mm مورد بررسی قرار گرفته است. ظرفیت دستگاه جوش نقطهای ۱۲۰KVA و الکترودها از جنس مس- کرم با قطر تماس ۵mm بودند. ورقها تحت شرایط مختلف جریان، زمان و فشار با استفاده از تکنیک طراحی آزمایشات جوشکاری شدند و سپس تحت آزمایش استاندارد کشش –برش قرار گرفتند تا تاثیر متغیرهای فوق بر استحکام برشی جوشها مشخص گردد. با استفاده از نتایج آزمایشات ، به روش رویه پاسخ و به کمک نرمافزار Minitab ، مدل ریاضی درجه دومی جهت پیشبینی تاثیر متغیرهای مذکور بر استحکام برشی بدست آورده شد. پس از مدلسازی با استناد به تحلیل واریانس (ANOVA) و سطح اطمینان ۹۵ درصد، انطباق این مدل با فرآیند واقعی بررسی گردید و اعتبار مدل پیشنهادی به کمک آزمون فرضیات آماری صحه گذاری و تایید شد. نتایج مدل سازی نشان داد که افزایش جریان و زمان باعث افزایش و سپس کاهش استحکام برشی گردید درحالیکه افزایش فشار الکترودها منجر به کاهش استحکام برشی شد.