سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مونا مصلی نژاد – کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالین طوسی
مرتضی عراقی – استادیار دانشکده مهندسی – دانشگاه بیرجند

چکیده:

اثرسنجی ترافیکی، به مفهوم بررسی کلیه اثرات اعم از مثبت و منفی اجرای یک پروژه شهری در وضعیت حملونقل و ترافیک شهر میباشد. بدیهی است میزان تاخیر اجرای یک پروژه پساز به بهرهبرداری رسیدن مشخص میشود که این امر خود مستلزم هزینه کلان اجرای پروژه است. در صورتیکه نتایج اجرای یک پروژه منطبق با هدف مورد نظر نباشد، برگشت امکانپذیر نخواهد بود و ضرر و زیان گزافی را به منابع مالی و اقتصادی شهر تحمیل میکند. باتوجه به تراکم محورهای مرکزی شبکه ارتباطی شهر و عدم تکافوی سطح شبکه در محدوده مرکزی، تکمیل حلقه بزرگراهی پیرامون هسته مرکزی شهر از اولویت خاصی برخوردار است. در این راستا به منظور بررسی چگونگی تاثیر امتداد خیابان امیرکبیر در تامین دسترسی شرق تهران به مرکز شهر سناریوهای مختلفی درنظر گرفته شده است. خیابان امیرکبیر معبر شریانی شرقی- غربی است که در وضع موجود از خیابان ناصر خسرو شروع شده و تاخیابان ۱۷ شهریور ادامه دارد. حدفاصل خیابان ایران تا خیابان ۱۷ شهریور بصورت زیرگذر میباشد. برای بررسی اثرات امتداد خیابان امیرکبیر، ۵ سناریو در سیستم عرضه شهر تهران ساخته شده است، که عبارتند از شبکه وضع موجود، شبکه گزینه پیشنهادی اول و دوم، شبکه پایه فرادست و شبکه گزینه پیشنهادی فرادست. شاخصهای عملکردی عمده مورد استفاده در مقایسه بین دو گزینه شامل متوسط حجم همسنگسواری در شبکه، درصد حرکات کند و بحرانی، میزان مصرف بنزین و میزان تولید آلایندهها میباشد. گزینه های اول و دوم با شبکه وضع موجود و گزینه پیشنهادی فرادست با گزینه پایه فرادست مقایسه شد و در نهایت گزینه های برتر معرفی شدند.