سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سولماز مجد – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز

چکیده:

تاثیر سطوح نیتروژن، تراکم بوته و ماده کند کننده رشد سایکوسل CCC) بر عملکرد و اجزای عملکرد کلزای پاییزه رقم طلایه در دو آزمایش مزرعهای و گلخانهای مورد بررسی قرار گرفت، آزمایش مزرعهای در قالب طرح کرت دوبار خرد شده و آزمایش ۱۳۸۸- گلخانهای به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در گلخانه با سه تکرار در سال زراعی ۸۹ درمحل ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در باجگاه طراحی و اجرا شد. فاکتور های آزمایش مزرعهای شامل نیتروژن ۸۰ ، ۱۴۰ و ۲۰۰ و ۲۶۰ کیلوگرم در هکتار)به عنوان فاکتور اصلی، تراکم بوته( ۷۰ و ۹۰ بوته درمترمربع)به عنوان فاکتور فرعی و سایکوسل (صفر، ۱/۴ و ۲/۸ لیتر در هکتار)به عنوان فاکتور فرعی فرعی و فاکتور های آزمایش گلخانهای شامل نیتروژن (صفر، ۵۰،۱۰۰ و ۱۵۰ و ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار) و سایکوسل (صفر، ۱/۴ و ۲/۸ لیتر در هکتار بود نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه در واحد سطح از تیمار ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن و کاربرد۲/۸ لیتر CCC در هکتارو تراکم ۹۰ بوته در مترمربع بدست آمدهمچنین کاربرد ۲/۸لیتر CCC در هکتار باعث افزایش تعداد خورجین در بوته و وزن خشک نهایی بوته گردید. افزایش تراکم بوته از ۷۰ به ۹۰ بوته در مترمربع باعث کاهش تعداد خورجین در بوته، وزن خشک نهایی بوته و تعداددانه در خورجین گردید. به نظر میرسد در شرایط مشابه با پژوهش حاضر، بتوان تراکم ۹۰ بوته درمتر مربع، استفاده از ۲۰۰ کیلوگرم نیتروژن و ۲/۸ لیتر سایکوسل در هکتار را برای دستیابی به حداکثر عملکرد دانه توصیه کرد.