سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

موسی نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی گرایش آبشناسی دانشگاه تربیت معلم ته
زینب حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی گرایش آبشناسی دانشگاه تربیت معلم ته
محسن رضایی – استادیار دانشکده علوم زمین دانشگاه تربیت معلم تهران

چکیده:

دشت های رزن، بهار، کبودرآهنگ درشمال استان همدان واقع شده و ضخامت رسوبات سفره آبدار آن ها به حدود ۱۰۰-۷۰ متر می رسد که بهره برداری از آنها بیش از ظرفیت سفره بوده و سالانه حدود ۳-۲/۵ متر افت درسطح آب این سفره ها وجود دارد.سالانه چندین فروچاله کوچک و بزرگ در سطح دشتها بوجود آمده که سبب نگرانی ساکنان منطقه گردیده است.در این تحقیق، پس از پیمایشها و اندازه گیریهای صحرایی،تجزیه نمونه ها و برآورد میزان دی اکسید کربن آزادر(Free carbon dioxide)رانجام گرفته و مشخصات فروچالهرها شناسایی و ثبت شده است .از نتایج حاصل مشخص گردید که شرایط ویژه در سنگ بسترآهکی و وجود دی اکسید کربن بیشتراز ۱۵۰۰ میلی گرم در لیتر، عامل اصلی توسعه کارست در منطقه است.همچنین وجود حفره های انحلالی بزرگ، مجاری آب، سیستم درز و شکاف وسیع در سنگ بسترو پمپاژ آب موجود در آنها عامل اصلی ایجاد فروچاله های منطقه بوده و عواملی چون ماسه شویی لایه ها، خروج گاز از چاهها وافت سریع سطح آب زیرزمینی در تسریع وقوع فروچاله های منطقه دخیل هستند .لذا برای جلوگیری از این پدیده، باید اولاً ازکف شکنی و حفاری در سنگ بستر خودداری شود .و دوم این که برای جلوگیری از ماسه شویی چاههای آبرباید ازگراول پکر(Gravel pack)مناسب استفاده شود و سوم این که هم ه چاه هایی که درسنگ بستر حفاری شده وآبدهی بالایی دارند،تعطیل شوند.