سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضوان بهفر – کارشناسی ارشد مهندس شیمی
جعفر مطیعی تواندشتی – مهندسی مکانیک

چکیده:

باتوجه به اینکه تولید سیمان یکی از فرایندهای پرمصرف انرژی می باشد و اثرات قابل توجهی با پخش گازهای گلخانه ای تولید دی اکسید کربن برمحیط زیست میگذارد حدود ۱ تن دی اکسید کربن درتولید ۱ تن سیمان تولید کنندگان را برآن داشته تادرجهت کاهش میزان مصرف انرژی و پخش گازهای گلخانه ای بکوشند این عوامل نه تنها مرز رقابتی را پدیده اورده اند بلکه بقای تولید کلینگر به چگونگی تحقق یافتن این اهداف درعمل بستگی دارد ایندرحالی است که سابقه نیز نشانداده مساله تنوع سیمان درکشور ما از جایگاه چندان مطلوبی برخوردار نبوده و نه تولید کننده حاضر بود ریسک تولید محصول جدید را بپذیرد و نهمصرف کننده از آن استقبال می کرد و بیشتر تلاشها دراین زمینه با شکست مواجه شده است با توجه به شرایط کنونی به نظر می رسد که یکی از موثرترین راه های اصلی برای کم کردن مقدار گاز co2 افزایش تولید سیمانهای آمیخته و گسترش کاربرد این سیمان ها درصنعت بتن می باشد