سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

داود علیاری – دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی
محمدمهدی معینی – دانشگاه رازی کرمانشاه، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی
محمدحسین شهیر – دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی
مرادپاشا اسکندری نسب – دانشگاه زنجان، دانشکده کشاورزی، گروه علوم دامی

چکیده:

تعداد ۱۶۲ راس میش افشاری با میانگین سن ۲ تا ۸ سال و دامنه وزن ۵۲ تا ۸۱ کیلوگرم از آبان ماه سال ۱۳۸۷ بمدت ۱۰ ماه در واحد گوسفندداری دانشگاه زنجان برای بررسی تاثیر امتیاز وضعیت بدنی(BCS)، وزن زنده و سن میش در زمان آمیزش بر عملکرد تولید مثلی میش های افشاری مورد مطالعه قرار گرفتند. میش ها از نظر BCS به ۴ گروه ۲ ، ۵/۲ ، ۳ و ≥۵/۳ تقسیم شدند. صفات تولید مثلی نظیر تعداد بره متولد شده به میش های آمیزش کرده ، وزن کل بره متولد شده به میش های آمیزش کرده، بره های متولد شده به میش های زایمان کرده، طول دوره آبستنی و وزن تولد بره ها تعیین شد. نتایج این تحقیق نشان داد که BCS اثر معنی داری بر بره های متولد شده به میش های آمیزش کرده داشت(۰۵/۰p< ). میش های با BCS برابر۳ عملکرد تولید مثلی بهتر و وزن کل بره متولد شده بیشتری داشتند، در حالی که بره زایی در میش های با BCS≥۵/۳ کاهش یافت. سیکل فحلی در میش های با BCSبرابر۳ طبیعی و منظم ولی در میش های با BCSبرابر ۲ کوتاه و نا منظم بود. وزن و سن میش تأثیر معنی داری روی بره های متولد شده به میش های آمیزش کرده نداشت. اثر وزن میش بر وزن شیرگیری بسیار معنی دار (۰۱/۰p< ) بود و با افزایش وزن میش، وزن شیرگیری بره ها افزایش یافت. اثر سن میش بر طول دوره آبستنی معنی دار بود(۰۵/۰p< ). نتایج این تحقیق بیانگر اهمیت تأثیر BCS بر بره های متولد شده به میش های آمیزش کرده می باشد و BCSبرابر۳ در زمان آمیزش با بهبود عملکرد تولید مثلی باعث افزایش سوددهی گله گردید.