سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی مهندسی مخازن هیدروکربوری، علوم و صنایع وابسته

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد ریاحین – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، بخش مهندسی نفت
جهانگیر طالبی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد، بخش مهندسی نفت
پدرام امامی راد – دانشجوی کارشناسی مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد
فرشید سلیمانی – دانشجوی کارشناسی مهندسی نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد

چکیده:

مخازن گازی را می توان به مخازن گاز خشک، مخازن گاز تر و مخازن گازی میعانی تقسیم بندی کرد. در مخازن گازی میعانی دمای مخزن بین دمای بحرانی و دمای کریکاندنترم قرار می گیرد. هنگامی که فشار مخزن به زیر فشار نقطه شبنم می رسد، در اثر میعان معکوس، گاز در مخزن به مایع تبدیل می شود. این میعانات بسیار با ارزش بوده و کاربرد بسیار زیادی در صنعت و اقتصاد دارند و چنانچه در مخزن بمانند و تولید نشوند ، نه تنها هرز می روند، بلکه در اثر تجمع آنها در نزدیکی دیواره چاه، باعث انسداد مسیر عبور سیال از مخزن به دهانه چاه گردیده و در نتیجه توانایی تولید از چاه را کاهش خواهند داد. تغییرات دبی تولیدی و همچنین تزریق گاز از جمله روش های کاربردی و مورد مطالعه در جهت جلوگیری و کاهش درصد اشباع میعانات تولید شده در مخزن می باشد. در این مقاله تحقیقاتی به بررسی تغییرات دبی تولیدی چاه و همچنین تزریق گاز های مختلف بر میزان تولید میعانات همچنین درصد اشباع میعانات تولید شده در مخزن می پردازیم.