سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

امید فتاحی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، ایوان، ایلام
اکبر مخدومی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه رازی، کرمانشاه

چکیده:

استفاده از جداسازی لرزه ای به منظور ارتقا مشخصات لرزهای سازهها و در نتیجه کاهش آسیبپذیری لرزهای ساختمانها در چند سال اخیر بطورچشمگیری افزایش یافته است. از اهداف اصلی جداسازی لرزهای میتوان به افزایش قابلیت جذب انرژی و کاهش پاسخهای سازه اشاره کرد. اینویژگیها با درنظر گرفتن اندرکنش خاک و سازه تغییر میکند. در حالت کلی اندرکنش بین خاک و سازه منجر به کاهش فرکانس غالب پاسخ وتغییر در میزان انرژی مستهلک شده میشود. بنابراین، اندرکنش خاک و سازه می تواند نقش مهمی را در پاسخ لرزهای سازه ایفا کند، با اینحال این اثرات اغلب در پاسخ لرزهای ساختمانها لحاظ نمیشود و تکیه گاه سازه بصورت صلب مدل می شود. نتایج مطالعات نشان داده است که اثرات اندرکنش خاک و سازه در سازههای کوتاه و سبک که بر خاکهای نرم قرار دارند چشمگیر است. با توجه به اهمیت موضوع علیالخصوص درسازههای جدسازی شده، سعی شده است تا با مطالعه و جمع بندی مقالات ارائه شده در این رابطه، اثرات اندرکنش خاک و سازه بر رفتار سازه های جداسازی شده بررسی شود