مقاله تاثیر ۸ هفته فعالیت بدنی استقامتی و مقاومتی بر هورمون های جنسی و علائم سندرم پیش قاعدگی دانشجویان غیر ورزشکار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در فصلنامه تحقیقات در علوم زیستی ورزشی از صفحه ۶۵ تا ۷۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر ۸ هفته فعالیت بدنی استقامتی و مقاومتی بر هورمون های جنسی و علائم سندرم پیش قاعدگی دانشجویان غیر ورزشکار
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم پیش قاعدگی
مقاله فعالیت هوازی
مقاله فعالیت مقاومتی
مقاله هورمون استروژن
مقاله هورمون پروژسترون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی شهابی زیبا
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیم خسرو
جناب آقای / سرکار خانم: غلامی ماندانا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این پژوهش با هدف مطالعه تاثیر دو نوع فعالیت بدنی استقامتی و مقاومتی بر سندرم پیش قاعدگی و هورمون های جنسی انجام شده است. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح دو گروه بود. ابتدا بر اساس پرسشنامه تشخیص علائم سندرم پیش قاعدگی اقدام به شناسائی ۱۰۰ نفر از دانشجویان مبتلا به سندرم پیش قاعدگی شد، سپس از میان آنها ۴۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب شده و به دو گروه ۲۰ نفری تقسیم شدند. میزان و شدت علائم سندرم پیش قاعدگی و غلظت هورمون های استروژن و پروژسترون یک هفته قبل از شروع قاعدگی سنجیده شد و سپس یک گروه در برنامه فعالیت بدنی هوازی از نوع حرکات ریتمیک با شدت ۷۵-۵۰ درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه و گروه دیگر در برنامه فعالیت بدنی مقاومتی که با شدت ۳۰ درصد یک تکرار بیشینه شروع می شد و هر هفته ۵% افزایش می یافت، بطوریکه در هفته آخر به ۶۵% یک تکرار بیشینه می رسید؛ شرکت کردند. فعالیت بدنی هر دو گروه به مدت ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه اجرا شد. مدت زمان هر جلسه تمرین هوازی ۶۰ دقیقه و تمرین مقاومتی ۴۰ دقیقه بود. در پایان ۸ هفته، مجددا پرسشنامه علائم سندرم پیش قاعدگی توسط آزمودنی ها تکمیل و میزان غلظت هورمون های جنسی اندازه گیری شد. در این پژوهش برای مقایسه متغیرها از آزمون t وابسته استفاده شد. شایع ترین علائم جسمانی سندرم پیش قاعدگی حساسیت پستان ها با میانگین رتبه ای ۱۴٫۳۶، درد و گرفتگی عضلانی ۱۵٫۹۱ و کمردرد ۱۴٫۵۳ طی دو روز اول قاعدگی و شایع ترین علائم روانی تحریک پذیری، زود رنجی با میانگین رتبه ای ۹٫۹۳، تنش عصبی ۹٫۶۳ و نبود علاقه یا لذت نبردن از بیشتر فعالیت ها ۹٫۲۹ بودند. فعالیت استقامتی منجر به بهبود علائم جسمانی و روانی (p=0.01) سندرم پیش قاعدگی و کاهش هورمون استروژن و افزایش پروژسترون (p=0.01) شد. فعالیت مقاومتی تنها بر بهبود علائم روانی (p=0.02) و کاهش هورمون استروژن (p=0.01) موثر بود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، انجام ۸ هفته فعالیت ورزشی هوازی در کاهش علائم جسمانی و روانی سندرم پیش قاعدگی و تعادل هورمون های جنسی موثرتر از فعالیت مقاومتی است.