مقاله تاثیر ۱- متیل سیکلو پروپن و نانو ذرات پرمنگنات پتاسیم بر خصوصیات کیفی و ماندگاری دو رقم سیب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در علوم غذایی و تغذیه از صفحه ۸۱ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر ۱- متیل سیکلو پروپن و نانو ذرات پرمنگنات پتاسیم بر خصوصیات کیفی و ماندگاری دو رقم سیب
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ۱-متیل سیکلو پروین (methyl cyclopropen؛۱)
مقاله پرمنگنات پتاسیم
مقاله سیب
مقاله ضایعات
مقاله ماندگاری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاشازاده بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: سیدین اردبیلی سیدمهدی
جناب آقای / سرکار خانم: حاج نجاری حسن
جناب آقای / سرکار خانم: شواخی فروغ
جناب آقای / سرکار خانم: اسدی غلامحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سیب از مهمترین محصولات باغبانی است که نگهداری و مسائل پس از برداشت آن به طور روزافزون مورد توجه محققان و صاحبان صنعت قرار گرفته است. در این تحقیق، اثر تیمار ۱- متیل سیکلو پروپن (۱-methyl cyclopropen) و نانو جاذب اتیلن (پرمنگنات پتاسیم) به عنوان ترکیبی جدید، موثر و ارزان بر خصوصیات کیفی، ماندگاری و ضایعات انبارمانی سیب بررسی شد.
مواد و روش ها: رقم تجارتی ولثی(Wealthy)  و رقم بومی دیررس مشهد موجود در کلکسیون ملی ارقام تجارتی سیب ایستگاه تحقیقات باغبانی کمالشهر کرج انتخاب و با در نظر گرفتن شاخص نشاسته (۲٫۵-۲) برداشت شد. تیمار ۱- متیل سیکلو پروپن با غلظت ۱ ppm در فضای غیرقابل نفوذ، به مدت ۸ ساعت در دمای محیط و یک روز پس از برداشت انجام گرفت. تیمار نانوجاذب های اتیلن با قرار دادن ساشه های ۵ گرمی در کارتن ها انجام گرفت. میوه های تیمارشده به همراه شاهد در انبار با دمای ۰٫۵ درجه سلسیوس و رطوبت نسبی ۹۰ درصد قرار گرفتند و در طول زمان نگهداری، هر ماه یک بار آزمایشات: کاهش وزن، سفتی بافت سیب، اسید آسکوربیک (AA)، کل مواد جامد محلول (TSS)، اسیدیته قابل تیتر (TA) و pH در ۳ تکرار انجام شد. در پایان دوره ۵ ماهه انبارمانی آزمون حسی سیب تیمارشده در مقایسه با شاهد انجام شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی بود. داده ها توسط نرم افزار SAS تحت آنالیز واریانس قرار گرفتند.
یافته ها: کاهش وزن و سفتی بافت هر دو رقم در هر دو تیمار نسبت به شاهد افت کمتری نشان داد. استفاده از متیل سیکلو پروپن اثر معنی داری (p<0.05) بر مقدار TSS، اسیدیته قابل تیتر و pH نشان داد و باعث جلوگیری از افزایش pH و کاهش اسیدیته طی دوره انبارمانی شد ولی استفاده از نانو جاذب اثر معنی داری (p>0.05) نداشت. میزان pH در رقم دیررس مشهد نسبت به رقم ولثی بیشتر بود. بیشترین میزان TSS مربوط به رقم دیررس مشهد با استفاده از نانو جاذب اتیلن و استفاده توام متیل سیکلوپروپن و نانو جاذب بود.
نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که در هر دو رقم (ولثی، دیررس مشهد) اثر تیمار متیل سیکلوپروپن و نانو جاذب اتیلن بر اکثر صفات معنی دار (p<0.05) شد و اثر تیمارها بر روی ارقام نتایج متفاوتی نشان داد.