مقاله تاثیر کوتاه مدت دو نوع تمرین ثبات دهنده روی فراخوانی عضلات کمری و شکمی و انحنای کمردر بیماران کمردردی مزمن غیر اختصاصی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی متقاطع که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در کومش از صفحه ۵۱۱ تا ۵۲۱ منتشر شده است.
نام: تاثیر کوتاه مدت دو نوع تمرین ثبات دهنده روی فراخوانی عضلات کمری و شکمی و انحنای کمردر بیماران کمردردی مزمن غیر اختصاصی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی متقاطع
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین فرو بردن شکم به داخل
مقاله تمرین هم انقباضی شکم با هم
مقاله انحنای کمر
مقاله بیماران مبتلا به کمر درد مزمن غیراختصاصی
مقاله الکترومیوگرافی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یعقوبی زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: کهریزی صدیقه
جناب آقای / سرکار خانم: پرنیان پور محمد
جناب آقای / سرکار خانم: فقیه زاده سقراط

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: کمردرد ناشی از اختلال عمل کرد عضلانی باعث تحمیل هزینه های زیاد درمان می شود. یافتن روش های موثر به منظور بررسی تغییرات فعالیت عضلات یکی از اهداف تحقیقات است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثرات کوتاه مدت «تمرین فرو بردن شکم به داخل» (AH) و «تمرین هم انقباضی عضلات شکم با هم» (AB) روی فراخوانی عضلات تنه RMS (%MVC) و نیز انحنای کمر در یک تکلیف ایستاده استاتیک در مردان مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی بود.
مواد و روش ها: در یک تحقیق کارآزمایی بالینی متقاطع، ۳۰ مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی با میانگین سنی (۲۷٫۹۵±۴٫۴۳) به روش نمونه برداری ساده و در دسترس به سه گروه با تعداد مساوی (یک گروه کنترل و ۲ گروه مداخله) تقسیم شدند. قبل و بلافاصله بعد ازتمرینات ثبات دهنده، انحنای کمر و نیز الکترومیوگرافی سطحی از عضلات تنه به صورت هم زمان در یک تکلیف عمل کردی ثبت شد.
یافته ها:بدون لود، در (AH) افزایش فعالیت عضلات لوکال و در AB کاهش معنی دار در فعالیت برخی گلوبال ها مشاهده شد (P=0.001) با اعمال لود در AH کاهش فعالیت لوکال و در AB کاهش فعالیت گلوبال دیده شد (P=0.004) . در بدون لود بعد از AH، انحنای کمر ۲ درجه افزایش و با لود کاهشیافت (P=0.004).
نتیجه گیری: هر دو تمرین ثبات دهنده کوتاه مدت با قابلیت انتقال به یک تکلیف غیراختصاصی، توانایی اثر گذاری روی عضلات تنه و انحنای کمر و در نتیجه روی وضعیت بدن را داشتند که اثر AH روی انحنا موثرتر از AB بود.