مقاله تاثیر پربیوتیک مانان الیگوساکارید روی رشد، بازماندگی، ترکیب بدن و مقاومت به تنش شوری در بچه ماهی کلمه (Rutilus rutilus) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۰ در زیست شناسی دریا (بیولوژی دریا) از صفحه ۶۵ تا ۷۱ منتشر شده است.
نام: تاثیر پربیوتیک مانان الیگوساکارید روی رشد، بازماندگی، ترکیب بدن و مقاومت به تنش شوری در بچه ماهی کلمه (Rutilus rutilus)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مانان الیگوساکارید
مقاله رشد
مقاله بازماندگی
مقاله ترکیب بدن
مقاله تنش شوری
مقاله بچه ماهی کلمه (Rutilus rutilus)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: براتی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: چیت ساز حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این تحقیق به منظور تاثیر پربیوتیک مانان الیگوساکارید روی رشد، بازماندگی، ترکیب بدن و مقاومت به تنش شوری در بچه ماهی کلمه  (Rutilus rutilus)به مدت ۸ هفته در تابستان ۱۳۸۹ انجام شد. بچه ماهیان با میانگین وزن ۳۷۵±۳۷٫۴ میلی گرم با تراکم ۱۰۰ عدد در مخازن پلاستیکی توزیع شدند. آزمایش با استفاده از طرح کاملا تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، ۰٫۵، ۱، ۱٫۵ و ۲ گرم مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم جیره تجاری (۳۸٫۴۵ درصد پروتئین و ۹٫۸۷ درصد چربی) با سه تکرار طراحی شد. نتایج بدست آمده از نظر میزان رشد و کارایی تغذیه تفاوت آماری معنی داری را بین تیمارها نشان نداد (P>0.05). بیشترین نرخ بازماندگی بدون هیچ گونه تفاوت معنی داری در ماهیان تغذیه شده با جیره حاوی ۲ گرم مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم مشاهده گردید (P>0.05). نتایج آنالیز رگرسیون حاکی از همبستگی مثبت بین شاخص های رشد و بازماندگی با افزایش سطح مانان الیگوساکارید در جیره بود. میزان بازماندگی ماهیان پس از گذشت ۴۸ ساعت تنش شوری ۱۰ گرم در لیتر از نظر آماری تفاوتی نداشت (P>0.05). یافته های آنالیز لاشه نشان داد که هیچ یک از تیمارها بر ترکیبات بدن بچه ماهیان کلمه پرورشی تاثیر معنی داری نگذاشتند (P>0.05). نتایج این بررسی نشان داد استفاده از ۲ گرم مانان الیگوساکارید بازای هر کیلوگرم غذا می تواند باعث بهبود مقاومت و افزایش بقای بچه ماهیان کلمه در تنش شوری شود.