مقاله تاثیر یک جلسه ورزش هوازی وامانده ساز با دو شدت متفاوت بر مقدار MDA سرمی در مردان سیگاری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۹۵ تا ۱۱۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر یک جلسه ورزش هوازی وامانده ساز با دو شدت متفاوت بر مقدار MDA سرمی در مردان سیگاری
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس اکسایشی
مقاله مالون دی آلدهید
مقاله مردان سیگاری
مقاله ورزش هوازی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقیقی امیرحسین
جناب آقای / سرکار خانم: دریجانی عبدالحامد
جناب آقای / سرکار خانم: حامدی نیا محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر یک جلسه ورزش هوازی وامانده ساز با دو شدت متفاوت بر مقدار مالون دی آلدهید سرمی در مردان سیگاری بود. به همین منظور ۱۲ مرد سیگاری (با میانگین های سن ۱٫۳۱±۲۲٫۰۸ سال، درصد چربی ۴٫۹۲±۱۷٫۲۶ درصد و شاخص توده بدن ۲٫۹۶±۲۳٫۲۱ کیلوگرم بر مترمربع) به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در یک طرح متقاطع در سه حالت کنترل، ورزش هوازی وامانده ساز با شدت ۷۵-۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب و ورزش هوازی وامانده ساز با شدت ۹۵-۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب، قرار گرفتند. نمونه های خونی، قبل و بلافاصله پس از اجرای آزمون جمع آوری شد. سطح مالون دی آلدهید با روش الایزا تعیین شد. داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه و t همبسته تحلیل شدند. پس از اصلاح نتایج نسبت به تغییرات حجم پلاسما، مشخص شد که مقدار MDA در دو گروه تجربی نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود. همچنین در مقایسه بین دو گروه تجربی مشاهده شد که ورزش هوازی با شدت ۹۵-۹۰ درصد حداکثر ضربان قلب نسبت به ورزش هوازی با شدت ۷۵-۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب موجب افزایش بیشتری در MDA سرمی می شود. می توان گفت افراد سیگاری برای انجام فعالیت های بدنی، بهتر است از فعالیت هایی با شدت متوسط (۷۵-۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب) استفاده کنند، زیرا تولید استرس اکسایشی در این فعالیت ها نسبت به فعالیت های با شدت بیشتر، کمتر است.