مقاله تاثیر نمایه توده بدن، نسبت دور کمر به باسن و مجموع آن ها در پیش بینی خطر بروز سکته قلبی در مردان: مطالعه قند و لیپید تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهریور ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۲۲۶ تا ۲۳۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر نمایه توده بدن، نسبت دور کمر به باسن و مجموع آن ها در پیش بینی خطر بروز سکته قلبی در مردان: مطالعه قند و لیپید تهران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نمایه توده بدن
مقاله نسبت دور کمر به باسن
مقاله سکته قلبی
مقاله مردان
مقاله رگرسیون COX

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پیمان هادی
جناب آقای / سرکار خانم: متدین مرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: سایه میری کوروش
جناب آقای / سرکار خانم: عزیزی فریدون

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: چاقی از جمله عوامل خطرساز ماژور بیماری های قلبی – عروقی به ویژه سکته قلبی می باشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه BMI،WHR  و ترکیب آن ها در پیش بینی خطر سکته قلبی در مردان انجام گرفت.
مواد و روش ها: از مجموع ۵۱۸۳ نفر با سن بالاتر از ۳۰ سال در مطالعه قند و لیپید تهران، ۲۲۰۶ نفر (۴۲٫۵%) مرد بودند که به طور میانگین ۶٫۷ سال مورد پی گیری قرار گرفته بودند. دو شاخص BMI وWHR  به نرمال استاندارد تبدیل، سپس با هم جمع شدند، و متغیر جدید (متغیر Z) تعریف گردید. داده ها با استفاده از رگرسیون خطرات نسبی Cox تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: از ۲۲۰۶ مرد مورد بررسی، ۵۳ نفر دچار سکته قلبی شده بودند که میزان بروز سالیانه سکته قلبی ۳۹۰ در ۱۰۰۰۰۰ نفر برآورد گردید. خطر نسبی (RR) سکته قلبی در مردانی که بالاتر از چارک سوم BMI و WHR بودند به ترتیب ۲٫۷ و ۳٫۹ برابر بیشتر از مردانی بود که در چارک اول بودند (P<0.01). رگرسیون خطرات نسبی COX با حذف متغیر مخدوش کننده سن نشان داد WHR شاخص بهتری نسبت به BMI در پیش بینی خطر سکته قلبی در مردان است. مدل رگرسیون خطرات نسبی COX نشان داد متغیر  Z(ترکیب دو شاخص BMI و WHR) با دقت بیشتری می تواند خطر بروز سکته قلبی در مردان را پیش بینی نماید، به طوری که با افزایش هر واحد به نمرات Z احتمال بروز سکته قلبی ۲۹% افزایش می یابد.
نتیجه گیری: ترکیب دو شاخص WHR و BMI شاخص مهم تری نسبت به WHR و BMI به تنهایی در پیش بینی خطر سکته قلبی است.