مقاله تاثیر مکمل دهی ال-کارنیتین بر سوخت و ساز چربی و کربوهیدرات بعد از فعالیت مقاومتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۹۱ در مجله غدد درون ریز و متابولیسم ایران از صفحه ۳۹۲ تا ۴۰۰ منتشر شده است.
نام: تاثیر مکمل دهی ال-کارنیتین بر سوخت و ساز چربی و کربوهیدرات بعد از فعالیت مقاومتی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ال
مقاله کارنیتین
مقاله فعالیت مقاومتی
مقاله گلوکز
مقاله اسید چرب آزاد غیر استریفه شده
مقاله گلیسرول
مقاله انسولین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هوانلو فریبرز
جناب آقای / سرکار خانم: کریم نیا صاحب وفا
جناب آقای / سرکار خانم: باسامی مینو
جناب آقای / سرکار خانم: میرمیران پروین
جناب آقای / سرکار خانم: کلاهدوزی سرکوت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مکمل دهی ال-کارنیتین بر سوخت و ساز چربی و کربوهیدرات بعد از فعالیت مقاومتی بود.
مواد و روش ها: به این منظور، در یک طرح متقاطع، تصادفی و دو سو کور با اندازه گیری مکرر (یک هفته شست و شو)، ۱۰ مرد سالم و تمرین کرده (سن ۲٫۰۰±۲۴٫۰۳ سال، وزن ۵٫۳۱±۷۲٫۲۶ کیلوگرم و قد ۵٫۰۲±۱۷۳٫۹۰ سانتی متر)، روزانه دو گرم ال-کارنیتین یا دارونما را به مدت یک هفته مصرف، و سپس ۶ حرکت فعالیت مقاومتی را انجام دادند، هر حرکت در سه ست ۱۲ تکراری با شدت %۵۵ یک تکرار بیشینه اجرا شد، و فاصله استراحتی بین هر حرکت و هر ست ۶۰ ثانیه بود. گازهای تنفسی برای محاسبه اکسیداسیون چربی و کربوهیدرات اندازه گیری شد. نمونه های خونی وریدی در زمان های قبل و بعد از مکمل دهی، بلافاصله بعد از فعالیت مقاومتی، یک ساعت ریکاوری و پس از ۲۴ ساعت ریکاوری برای اندازه گیری فاکتورهای ال – کارنیتین، گلوکز، اسید چرب آزاد غیر استرفیه شده، گلیسرول و انسولین گرفته شد.
یافته ها: یافته های به دست آمده از بررسی حاضر نشان داد با مکمل ال – کارنیتین، غلظت ال – کارنیتین پلاسما ۱۴% افزایش پیدا نمود (P≤۰٫۰۵)، اما در گروه دارونما تغییری مشاهده نشد. هم چنین، میزان اکسیداسیون کربوهیدرات با مکمل ال – کارنیتین بلافاصله بعد از فعالیت مقاومتی به صورت معنی داری در مقایسه با دارونما کمتر بود (P≤۰٫۰۵). درحالی که، تفاوت معنی داری در هیچ یک از متغیرهای اندازه گیری شده دیگر طی مکمل دهی با ال-کارنیتین و دارونما مشاهده نشد (P>0.05).
نتیجه گیری: به احتمال زیاد افزایش غلظت پلاسمایی انسولین طی مصرف مکمل و دارونما بلافاصله پس از فعالیت مقاومتی منجر به مهار اکسیداسیون چربی در پژوهش حاضر شده باشد.