مقاله تاثیر مصرف مقادیر مختلف کافئین و یک وهله فعالیت وامانده ساز مقاومتی بر شاخص های آسیب عضلانی مردان والیبالیست که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در فیض از صفحه ۲۲۰ تا ۲۲۸ منتشر شده است.
نام: تاثیر مصرف مقادیر مختلف کافئین و یک وهله فعالیت وامانده ساز مقاومتی بر شاخص های آسیب عضلانی مردان والیبالیست
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کافئین
مقاله کراتین کیناز
مقاله لاکتات دهیدروژناز
مقاله فعالیت مقاومتی
مقاله والیبالیست ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ضرغامی خامنه علی
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری افشار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: نتایج برخی داده های علمی تاثیرات مثبت ترکیبات کافئینی بر تعدیل علائم کوفتگی عضلانی تاخیری را گزارش کرده اند. تحقیق حاضر به منظور بررسی تاثیر مصرف مقادیر مختلف کافئین بر برخی از شاخص های آسیب عضلانی در سرم مردان والیبالیست پس از یک جلسه فعالیت وامانده ساز مقاومتی انجام شد.
مواد و روش ها: ۳۰ مرد والیبالیست (میانگین سنی ۲۱٫۴۷±۱٫۴۵ سال، درصد چربی ۱۰٫۴۷±۳٫۱۱ درصد و شاخص توده بدنی ۲۳٫۱۵±۱٫۲۶ کیلوگرم بر مجذور متر) در قالب یک طرح نیمه تجربی و دوسوکور به طور تصادفی در سه گروه مکمل (با ۶ و ۹ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن کافئین) و شبه دارو (۶ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن دکستروز) جایگزین شدند. آزمودنی ها ۴۵ دقیقه پس از مکمل دهی در یک برنامه فعالیت مقاومتی با وزنه (با ۸۰ درصد یک تکرار بیشینه تاحد واماندگی) شرکت نمودند. تغییرات شاخص های آسیب عضلانی (کراتین کیناز تام و لاکتات دهیدروژناز تام سرمی) طی سه مرحله (قبل، بلافاصله و ۲۴ ساعت پس از برنامه تمرینی) اندازه گیری شد.
نتایج: یافته ها نشان دادند که مصرف مقادیر متفاوت کافئین دارای تاثیر معنی داری بر سطوح افزایش یافته آنزیم های سرمی آسیب عضلانی بلافاصله پس از فعالیت در مقایسه با گروه شبه دارو نبودند (P³۰٫۰۵). به علاوه، مصرف مقادیر متفاوت کافئین توانایی لازم جهت تعدیل تغییرات افزایشی شاخص های ۲۴ ساعته آسیب عضلانی مردان والیبالیست ناشی از انجام یکجلسه فعالیت مقاومتی وامانده ساز را نداشت (P³۰٫۰۵).
نتیجه گیری: در مجموع می توان گفت که مصرف مقادیر مختلف کافئین اگرچه نمی تواند جلوی آسیب بیشتر را بگیرد، باعث تشدید شاخص های غیرمستقیم آسیب عضلانی نیز نمی شود.