مقاله تاثیر محلول پاشی کود بیولوژیک هوموس پی کی و محرک های رشد بر عملکرد و برخی خصوصیات رویشی گلرنگ رقم IL-111 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در پژوهش در علوم زراعی از صفحه ۵۷ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: تاثیر محلول پاشی کود بیولوژیک هوموس پی کی و محرک های رشد بر عملکرد و برخی خصوصیات رویشی گلرنگ رقم IL-111
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عملکرد دانه و بیولوژیک
مقاله کود بیولوژیک
مقاله گلرنگ
مقاله محرک رشد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پوریوسف میاندوآب محمود
جناب آقای / سرکار خانم: حسین نژاد ساناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر محرک های رشد و کود بیولوژیک هوموس پی کی بر عملکرد و اجزای عملکرد گلرنگ، آزمایش مزرعه ای در سال ۱۳۸۹ در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ساعتلوی ارومیه به صورت طرح کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار اجرا گردید. در این تحقیق فاکتور اصلی دارای دو سطح شامل (a1) دادن کود هوموس پی کی و (a2) ندادن کود بوده و فاکتور فرعی شامل تیمار شاهد و پنج محرک رشد شامل (استیمورل، فلامینا، ریزامینا، اچ بی- ۱۰۱ و فورس) بود. صفات مورد اندازه گیری در این بررسی شامل طول شاخه، تعداد شاخه های فرعی، وزن طبق در بوته، تعداد طبق در بوته، تعداد دانه در طبق، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت می باشد. بیشترین عملکرد دانه در حالت محلول پاشی با میانگین ۳۱۹۱ کیلوگرم در هکتار مربوط به تیمار فلامینا و کمترین عملکرد دانه مربوط به تیمار شاهد با میانگین ۱۳۶۶ کیلوگرم در هکتار بود و بیشترین عملکردبیولوژیک در حالت محلول پاشی با محرک رشد فلامینا (۶۹۶۸ کیلوگرم در هکتار) و کمترین عملکرد بیولوژیک مربوط به تیمار شاهد (۴۴۶۵ کیلوگرم در هکتار) بود. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که کاربرد کود بیولوژیک هوموس پی کی و محرک رشد فلامینا و ریزامینا موجب افزایش عملکرد دانه و روغن در گیاه گلرنگ شد و در شرایط این آزمایش می توان مورد استفاده قرار داد.