مقاله تاثیر قصه گویی مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر هشت تا ۱۰ ساله مبتلا به اختلال رفتار مقابله ای و بی اعتنائی (ODD) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در مطالعات روانشناسی بالینی از صفحه ۷۳ تا ۹۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر قصه گویی مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر هشت تا ۱۰ ساله مبتلا به اختلال رفتار مقابله ای و بی اعتنائی (ODD)
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش مهارت های اجتماعی
مقاله مهارت های اجتماعی
مقاله مشکلات رفتاری
مقاله اختلال رفتار مقابله ای و بی اعتنائی
مقاله دانش آموز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روشن چسلی رسول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پژوهش حاضر جهت بررسی تاثیر قصه گویی مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی بر بهبود مهارت های اجتماعی و مشکلات رفتاری دانش آموزان پسر هشت تا ده ساله مبتلا به اختلال رفتار مقابله ای و بی اعتنایی (ODD) شهر گرگان انجام شده است. این مطالعه از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه است. ۴۵ دانش آموز که بر اساس فهرست رفتاری کودک (CBCL) و فرم گزارش معلم (TRF)، مبتلا به ODD تشخیص داده شده بودند انتخاب شده و سپس توسط فرم معلم مقیاس درجه بندی مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) (SSRS) مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت ۲۸ نفر از دانش آموزان مذکور که نمره مهارت های اجتماعی آنها در مقیاس  SSRSپایین بوده و وجود مشکلات رفتاری آنها در بخش مشکلات رفتاری SSRS نیز تایید شد، انتخاب شده و به شکل تصادفی به دو گروه آزمایش (n=14) و گواه (n=14) تقسیم شدند. سپس قصه گویی مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی به مدت ۲ ماه در ۱۵ جلسه آموزشی ۶۰ دقیقه ی برای آزمودنی های گروه آزمایش اجرا شد. در پایان دوره آموزش، آزمودنی ها دوباره به کمک مقیاس درجه بندی مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت ارزیابی شدند. تحلیل داده ها نشان داد که گروه آزمایشی در مقایسه با گروه گواه، پس از پایان جلسات قصه گویی مبتنی بر آموزش مهارت های اجتماعی، بر اساس ارزیابی معلم، افزایش معناداری در خرده مقیاس های همکاری (P<0.001)، ابراز وجود (P<0.05)، مهار خود (P<0.001) و نمره کلی مهارت های اجتماعی (P<0.001) و کاهش معنادار در نمره مشکلات رفتاری (P<0.01) پیدا کرده است.