مقاله تاثیر فعالیت هوازی بر عوامل خطرزای قلبی عروقی (مولکول های چسبان سلولی، عروقی و نیمرخ لیپیدی) در مردان چاق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۱۹ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: تاثیر فعالیت هوازی بر عوامل خطرزای قلبی عروقی (مولکول های چسبان سلولی، عروقی و نیمرخ لیپیدی) در مردان چاق
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاقی
مقاله ICAM-1 ،ICAM-1 فعالیت بدنی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ضابط علی
جناب آقای / سرکار خانم: سوری رحمن
جناب آقای / سرکار خانم: صالحیان امید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سطح پلاسمایی مولکول های چسبان و نیمرخ لیپیدی، به عنوان شاخص های مهمی در برآورد خطر بیماری های قلبی – عروقی بشمار می رود. هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی تاثیر فعالیت هوازی منظم بر عوامل خطرزای قلبی – عروقی (مولکول های چسبان سلولی، عروقی و نیمرخ لیپیدی) در مردان چاق کم تحرک است. ۱۸ مرد چاق کم تحرک به ترتیب با میانگین و انحراف سن، وزن و شاخص توده بدن  0.97±۲۰٫۱سال،  10.70±۹۳٫۳کیلوگرم و ۳۰٫۷±۳٫۴۰ کیلوگرم بر مترمربع به دو گروه ۹ نفری تجربی و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل ۱۶ هفته فعالیت هوازی دویدن با شدت ۶۰ تا ۶۵ درصد ضربان قلب ذخیره، ۳ روز در هفته به مدت ۴۵ تا ۶۰ دقیقه بود. در آغاز و پایان پژوهش، خونگیری در شرایط ناشتایی به منظور ارزیابی مقادیر VCAM-1 و ICAM-1 و نیمرخ لیپیدی اجرا شد. یافته های آزمون t زوجی نشان داد که تغییرات پیش تا پس آزمون sICAM در گروه تجربی معنی دار است (%۷، P=0.01).  LDL-C(%30، P=0.04) و نسبت عوامل خطرساز در گروه تجربی به طور معنی داری کاهش یافت. سطح HDL-C خون در گروه تجربی ۷٫۵ درصد افزایش داشت ((P>0.05. نسبت دور کمر به لگن (WHR) (21%، P<0.05)، وزن و شاخص توده بدن نیز در گروه تجربی به طور معنی داری کاهش پیدا کرد (P<0.05). بین مقادیر نسبت دور کمر به لگن با سطح استراحتی (R=0.40) و (R=0.32) VCAM-1 ارتباط متوسطی مشاهده شد. در ضمن، همبستگی متوسطی بین تغییرات درصد چربی بدن و LDL-C با ICAM-1 پلاسما مشاهده شد (R=0.47، .(P=0.05 نتایج نشان داد تغییرات سطوح کلسترول، LDL-C و مولکلول های چسبان عروقی در صورتی که تمرین با شدت ۶۰ تا ۶۵ درصد ضربان قلب ذخیره اجرا شود، امکان پذیر است. از سوی دیگر، تغییرات درصد چربی، وزن و چاقی مرکزی آزمودنی ها اگر چه به موازات کاهش سطوح مولکول های چسبان عروقی روی می دهد، اما ممکن است در مردان جوان با یکدیگر همبستگی معنی داری نداشته باشد.