مقاله تاثیر سطوح مختلف ویتامین C بر برخی شاخص های ایمنی و خونی ماهی بنی (Barbus sharpeyi) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۱ در پژوهش های بالینی دام های بزرگ (دامپزشکی) از صفحه ۴۷ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف ویتامین C بر برخی شاخص های ایمنی و خونی ماهی بنی (Barbus sharpeyi)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماهی بنی
مقاله ویتامین C
مقاله فاکتورهای ایمنی
مقاله شاخص خونی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جواهرزاده دزفول فریال
جناب آقای / سرکار خانم: علیشاهی مجتبی
جناب آقای / سرکار خانم: چله مال دزفولی نژاد مژده
جناب آقای / سرکار خانم: جواهری مهران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ماهی بنی یکی از ماهیان بومی استان خوزستان است که اخیرا تکثیر مصنوعی و پرورش آن در استان رواج یافته ولی اطلاعات کمی در مورد نیازهای غذایی آن در دست است. لذا در این تحقیق اثر تحریک رشد حاصل از تغذیه ماهی بنی با غلظت های مختلف ویتامین C در مورد ارزیابی قرار گرفت. به این منظور ۳۷۵ عدد ماهی بنی با متوسط وزن ۲۱٫۶±۲٫۲۶ گرم بصورت تصادفی به پنج تیمار، هر تیمار در سه تکرار، تقسیم گردیدند. و تیمارها به ترتیب با غلظت های ۰، ۲۰۰، ۴۰۰، ۸۰۰ و ۱۶۰۰ میلی گرم در کیلوگرم جیره به مدت ۶۰ روز تغذیه شدند. در انتهای دوره از ماهی های هر تیمار خونگیری شده، فاکتورهای خونی و فاکتورهای ایمنی بین تیمارها مقایسه گردید. ده ماهی در هر تکرار در انتهای دوره با باکتری آئروموناس هیدروفیلا چالش داده شده و تلفات تا ۱۴ روز ثبت گردید. نتایج نشان داد از نظر شاخص های خون شناسی اختلاف معنی داری در بین تیمارها در هموگلوبین و تعداد گلبول های قرمز مشاهده نگردید (P>0.05)، ولی در تیمارهای ۴۰۰، ۸۰۰، ۱۶۰۰ افزایش تعداد گلبول های سفید خونی نسبت به تیمار کنترل مشاهده گردید (P<0.05). میزان فعالیت لایزوزیم سرم در تیمارهای ۴۰۰ و ۸۰۰ میلی گرم نسبت به تیمار کنترل افزایش معنی داری نشان داد(P<0.05)  ولی بقیه تیمارها تفاوت معنی داری نسبت به تیمار کنترل نداشتند (P>0.05). میزان قدرت باکتری کشی سرم ماهی ها تفاوت معنی داری بین تیمارها نشان نداد (P>0.05). میزان تلفات بعد از چالش نیز در تیمارهای ۸۰۰ و ۱۶۰۰ ویتامین C کاهش معنی داری نسبت به تیمار شاهد نشان داد، در صورتیکه این کاهش تلفات در سایر تیمارها با تیمار کنترل معنی دار نبود (P>0.05). بطور کلی می توان نتیجه گرفت که غلظت های بالای ۴۰۰ میلی گرم در کیلوگرم خوراک توانایی تاثیر بر ایمنی ماهی بنی را دارند.