مقاله تاثیر سطوح مختلف شوری بر ویژگی های زیستی A. franciscana و parthenogenetic Artemia در شرایط آزمایشگاهی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۰ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۶۱ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف شوری بر ویژگی های زیستی A. franciscana و parthenogenetic Artemia در شرایط آزمایشگاهی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتمیا
مقاله بیومتری
مقاله بازماندگی
مقاله ویژگی های زیستی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قنبری شیوا
جناب آقای / سرکار خانم: حکیم زاده سولماز
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری رضا
جناب آقای / سرکار خانم: مناف فر رامین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آرتمیا یا میگوی آب شور تنها جانور شاخه بندپایان است که قادر به زندگی در آب های با شوری های بالا می باشد. چنین شرایط سختی موجب تغییر ویژگی های زیستی و پاسخ های فیزیولوژیک موجود می شوند. در این تحقیق بازماندگی، رشد و قطر تخم های تولیدی در دو سویه آرتمیای دو جنسی و بکرزا در شوری های g.1-1 120 و g.1-1 210 مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور ضمن پرورش این دو سویه آرتمیا با جلبک تک سلولی Dunaliella tertiolecta بازماندگی و میزان رشد در روزهای ۳، ۷، ۱۱ و ۱۵ بررسی شد. پس از بلوغ نیز سیست های تولید شده جمع آوری و بیومتری شدند. نتایج نشان داد که در کل بقاء هر دو جمعیت آرتمیا در شوری g.1-1 120 بهتر از شوری بالاتر بود لیکن A. franciscana در شوری g.1-1 210 بقاء بهتری نسبت به سویه پارتنوژنز از خود نشان داد (p<0.05) . بررسی طول کل آرتمیا و قطر سیست های تولید شده در شرایط آزمایشگاهی نیز نشان داد که این دو فاکتور توابع اکولوژیکی نسبی بوده (p<0.05) که استفاده از این پارامترها در بررسی های جمعیتی و گونه شناسی آرتمیا با احتیاط بسیار باید انجام شود.