مقاله تاثیر روش های مختلف ریکاوری بر سطح لاکتات خون و ضربان قلب بانوان رزمی کار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در فصلنامه تحقیقات در علوم زیستی ورزشی از صفحه ۴۵ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: تاثیر روش های مختلف ریکاوری بر سطح لاکتات خون و ضربان قلب بانوان رزمی کار
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لاکتات
مقاله فعالیت بیشینه
مقاله برگشت به حالت اولیه
مقاله دوی نرم
مقاله کشش ایستا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رمضان پور محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: علوی زاده نجمه الصبلح

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف از این پژوهش بررسی تاثیر روش های مختلف ریکاوری پس از یک فعالیت بیشینه بر سطح لاکتات خون و ضربان قلب در بانوان رزمی کار بود.
روش کار: این پژوهش از نوع نیمه تجربی است. از بین ۲۳ رزمی کار که تجربه شرکت در مسابقات کشوری را داشتند، ۱۰ نفر با میانگین سن ۲۳±۱٫۸۸ سال به طور تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی ها پس از یک فعالیت بیشینه در چهار روز مختلف، یک برنامه سرد کردن ۱۲ دقیقه ای ویژه را انجام دادند: ۱۲ دقیقه استراحت غیرفعال. ۱۲ دقیقه دوی نرم و آهسته. ۱۲ دقیقه کشش ایستا. و شش دقیقه دوی نرم + شش دقیقه کشش ایستا. لاکتات خون و ضربان قلب بلافاصله پس از فعالیت و دقایق شش و ۱۲ ریکاوری اندازه گیری می شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ویلکاکسون و فریدمن استفاده گردید.
یافته ها: هر چهار برنامه سرد کردن باعث کاهش موثر در سطح لاکتات خون و تعداد ضربان قلب پس از یک فعالیت بیشینه شد. در بین برنامه های سرد کردن، روش شش دقیقه دوی نرم + شش دقیقه کشش ایستا باعث بیشترین کاهش در سطح لاکتات خون شد و برنامه ۱۲ دقیقه کشش ایستا، باعث بیشترین کاهش در تعداد ضربان قلب گردید.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که زمان لازم برای سرد کردن باید بیش از پنج دقیقه باشد. بعلاوه، فعالیت هایی که شدت آنها حدود ۵۰% حداکثر ضربان قلب باشد باعث کاهش بیشتر سطح لاکتات خون می شود.