مقاله تاثیر دو شیوه تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۰ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۱۱۵ تا ۱۲۹ منتشر شده است.
نام: تاثیر دو شیوه تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG)
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کیفیت زندگی
مقاله تمرین ورزشی
مقاله بیماران قلبی Post CABG

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحی علی اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: گائینی عباسعلی
جناب آقای / سرکار خانم: کردی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نجاتیان مصطفی
جناب آقای / سرکار خانم: اعتمادی ثریا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
کیفیت زندگی، مفهوم چندبعدی گسترده ای است که با بهداشت و مراقبت های بهداشتی ارتباط دارد. کیفیت زندگی بیماران بعد از بروز بیماری قلبی کاهش می یابد، از این رو هدف اغلب مراکز بهداشتی و بازتوانی قلبی، بهبود کیفیت زندگی بیماران قلبی است. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر دو شیوه تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) بود. به این منظور ۲۰ بیمار Post CABG (18 مرد و ۲ زن با میانگین سنی ۸٫۹۱±۵۷٫۰۵ سال و میانگین شاخص توده بدنی ۳٫۲۰±۲۶٫۹۸ کیلوگرم بر مترمربع) در دو گروه تمرین تداومی هوازی (شامل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه و شدت ۷۰ تا ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب، n=12) و تمرین تناوبی هوازی (شامل ۲۸ تا ۴۴ دقیقه و شدت ۷۵ تا ۹۰ درصد ضربان قلب حداکثر، n=12) به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ مرتبه در این پژوهش شرکت داشتند. کیفیت زندگی با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه SF-36 ارزیابی شد. برای بررسی تغییرات درون گروهی متغیرها از آزمون آماری t جفتی استفاده شد. نرم افزار آماری مورد استفاده نیز SPSS ویرایش ۱۶ بود. نتایج نشان داد هر دو شیوه تمرین تداومی و تناوبی تاثیر مفید معنی داری بر QOL و ابعاد مختلف آن یعنی عملکرد فیزیکی (تداومی ۰٫۰۰۱>p، تناوبی ۰٫۰۰۱>p)، درد بدنی (تداومی p=0.016، تناوبی p=0.003)، سلامت روانی (تداومی p=0.018، تناوبی p=0.04)، انرژی و زنده دلی (تداومی p=0.003)، تناوبی p=0.020)، عملکرد اجتماعی (تداومی p=0.037، تناوبی p=0.032) و سلامت عمومی (تداومی p=0.020، تناوبی p=0.018) داشتند. با توجه به نتایج می توان گفت هر دو شیوه تمرین تداومی و تناوبی منتخب به بهبود QOL بیماران CABG بعد که امروزه مهم ترین عامل بازیافت بعد از عمل است، انجامید. از این رو هر دو شیوه تمرین منتخب برای بازتوانی بیماران CABG در مراکز بازتوانی فواید مطلوبی در پی دارند.