مقاله تاثیر دوز بالای ویتامین D خوراکی در کاهش درد لگنی در قاعدگی دردناک اولیه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته دوم اسفند ۱۳۹۲ در مجله زنان مامایی و نازایی ایران از صفحه ۱۴ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: تاثیر دوز بالای ویتامین D خوراکی در کاهش درد لگنی در قاعدگی دردناک اولیه
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درد
مقاله درد لگنی
مقاله دیسمنوره
مقاله کوله کلسیفرول
مقاله ویتامین D

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زنگنه مریم
جناب آقای / سرکار خانم: ویسی فیروزه
جناب آقای / سرکار خانم: نانکلی انیس الدوله
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی منصور
جناب آقای / سرکار خانم: عطایی مینا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دیسمنوره اولیه، یکی از اختلالات بسیار شایع در سلامت زنان است که ناشی از انقباض های دردناک رحمی قبل یا در طول خونریزی در غیاب هر گونه عوامل پاتولوژیک لگنی می باشد. یافتن یک روش درمانی بدون عارضه که بتواند آن را کنترل کند، همیشه مدنظر بوده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر تک دوز خوراکی بالای ویتامین D در درمان دیسمنوره اولیه انجام شد.
روش کار: این مطالعه کارآزمایی دوسوکور در بین سال های ۱۳۹۲ – ۱۳۹۱ بر روی ۵۴ فرد مبتلا به دیسمنوره اولیه انجام شد. برای گروه مورد، ۳۰۰،۰۰۰ واحد ویتامین D تک دوز، ۵ روز قبل از شروع خونریزی قاعدگی و در سه سیکل متوالی و برای افراد گروه شاهد، دارونما تجویز شد. به هر دو گروه NSAID (داروی ضدالتهابی غیراستروییدی) به منظور استفاده در صورت درد داده شد. شدت درد بیماران یک ماه قبل از شروع مطالعه و ۳ ماه پس از مطالعه با استفاده از خط کش درد VAS (مقیاس امتیازدهی دیداری) سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه ۱۶) و آزمون های کای دو، یو – من ویتنی، تی مستقل، آزمون اسپیرمن، فریدمن و کولموگروف – اسمیرنوف انجام شد. میزان معناداری p کمتر از ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافته ها: دو گروه از نظر سن (p= 0.704)، سطح ویتامین (p= 0.271) D، سابقه خانوادگی دیسمنوره (p= 0.54)، مصرف (۰٫۷۲) NSAID، سطح تحصیلات (۰٫۲۸) و شاخص توده بدنی (p=0.097) تفاوت آماری معنی داری نداشتند. میانگین شدت درد قبل از درمان در گروه شاهد (۷٫۲۵±۱٫۷۰) و مطالعه (۷٫۲۵±۱٫۷۰) تفاوت آماری معنی داری نداشت (p=0.584). سطح درد در هر دو گروه، ابتدا بالا بود، سپس در ماه اول کاهش یافته بود. سطح درد در گروه دارونما در ماه دوم و سوم، نه تنها کاهش نیافت، بلکه افزایش یافت. ولی در گروه ویتامین D در ماه دوم و سوم کاهش یافت. بین ویتامین D و شدت درد بر اساس VAS در چهار مرحله (قبل و سه مرحله بعد)، ارتباط آماری معناداری وجود نداشت (p= 0.526، p= 0.248، p= 0.513، p= 0.059).
نتیجه گیری: استفاده از تک دوز بالای ویتامین D در درمان دیسمنوره، ایمن و موثر بوده و می تواند در کنار NSAID استفاده شود.