مقاله تاثیر دوزهای مختلف ایبوپروفن در درمان مجرای شریانی باز در نوزادان نارس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۴۸۸ تا ۴۹۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر دوزهای مختلف ایبوپروفن در درمان مجرای شریانی باز در نوزادان نارس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوزاد نارس
مقاله مجرای شریانی باز
مقاله ایبوپروفن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری فشارکی حجت اله
جناب آقای / سرکار خانم: نیری فاطمه سادات
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری اسبق پروین
جناب آقای / سرکار خانم: امینی الهه
جناب آقای / سرکار خانم: صداقت مجتبی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: در حال حاضر به طور عمده از ایبوپروفن برای بستن مجرای شریانی باز (PDA) استفاده می شود ولی، مطالعات اندکی در پیدا کردن دوزهای موثرتری از ایبوپروفن انجام شده است. به همین دلیل بر آن شدیم تا با انجام یک مطالعه مداخله ای با مقایسه دوز معمول ایبوپروفن با دوز جدیدی از آن، به دوز موثرتری دست پیدا کنیم.
روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی شاهددار تصادفی شده، ۶۰ نوزاد مبتلا به PDA تایید شده با اکوکاردیوگرافی از طریق تصادفی سازی در دو گروه ۳۰ نفری تقسیم و بررسی شدند. به یک گروه ۱۰ mg/kg ایبوپروفن به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوز ۵ mg/kg در دو روز متوالی و به گروه دیگر دوز ۵ mg/kg1 به عنوان دوز اولیه در روز اول و دو دوز ۷٫۵ mg/kg در دو روز متوالی تجویز گردید و میزان بسته شدن PDA و عوارض درمانی در دو گروه مقایسه شد.
یافته ها: ۳۰ نفر (۱۰۰ درصد) از نوزادان در گروه ۱۵ میلی گرم و ۲۳ نفر (۷۶٫۷ درصد) در گروه ۱۰ میلی گرم دارای پاسخ درمانی بودند و نیاز به انجام مداخله جراحی پیدا ننمودند که اختلاف آماری معنی داری را بین دو گروه نشان می داد (P=0.011) و بیش ترین پاسخ به درمان در دو گروه مورد بررسی بعد از ۲۴ ساعت از تجویز دوز اول دارو بود.
نتیجه گیری: استفاده از دوز بالاتر ایبوپروفن اثربخشی موثرتری در درمان باز ماندن مجرای شریانی در نوزادان دارد و سبب کاهش معنی داری در میزان فراوانی موارد نیازمند جراحی می شود، ولی عوارض دارویی چندانی را در قیاس با دوز معمول این دارو ایجاد نمی نماید.