مقاله تاثیر دوره های زمانی مختلف تمرین استقامتی بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی سرم موش صحرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۲ در پژوهنده از صفحه ۱۶ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر دوره های زمانی مختلف تمرین استقامتی بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی سرم موش صحرایی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین استقامتی
مقاله سوپر اکسید دیسموتاز
مقاله کاتالاز
مقاله گلوتاتیون پراکسیداز
مقاله نمونه سرم
مقاله موش صحرایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهیمی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: هوانلو فریبرز
جناب آقای / سرکار خانم: هدایتی مهدی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به اهمیت سیستم آنتی اکسیدانی و اثر آن بر واکنشهای زنجیره ای رادیکال های آزاد، هدف از انجام این تحقیق، تعیین تاثیر دوره های مختلف زمانی تمرین استقامتی بر میزان آنزیم های آنتی اکسیدانی سوپر اکسید دیسموتاز (SOD)، کاتالاز (CAT) و گلوتاتیون پر اکسیداز (GPX) سرم موشهای نر ویستار بود. بیشتر تحقیقات پیشین، اثر تمرینات سرعتی و شدید کوتاه مدت را بر آنزیم های آنتی اکسیدانی مد نظر قرار داده اند، در حالی که بررسی اثر سازگاری با تمرینات استقامتی با شدت متوسط، احتیاج به تحقیقات بیشتری دارد.
مواد و روشها: در این تحقیق تجربی ۶۲ سر موش نر ویستار به طور تصادفی در سه گروه تجربی و سه گروه کنترل قرار داده شدند. گروههای تجربی به ترتیب ۶، ۹ و ۱۲ هفته، و مدت ۵ روز در هفته، بر روی تردمیل به تمرین پرداختند که از سرعت ۱۰ متر در دقیقه و مدت ۱۰ دقیقه تمرین در هر روز، به سرعت ۲۵ متر در دقیقه و مدت ۶۰ دقیقه در روز رسیدند. گروههای کنترل نیز سه روز در هفته با سرعت ۱۰ متر در دقیقه و مدت ۱۰ دقیقه روی تردمیل راه می رفتند. پس از تمرینات، موشها بیهوش شدند و نمونه های سرم از قلب آزمودنیها جمع آوری گردید. سپس میزان فعالیت آنزیم های SOD، CAT وGPX  در سرم به روش رنگ سنجی آنزیمی مورد اندازه گیری قرار گرفت. از آزمون مستقل برای تحلیل فرضیات استفاده گردید (a=0.05).
یافته ها: داده های این تحقیق نشان داد که ۶، ۹ و ۱۲ هفته تمرین استقامتی، تاثیری بر میزان آنزیم SOD و GPX سرم موشها نداشت، اما ۹ هفته تمرین استقامتی میزان فعالیت آنزیم کاتالاز را به طور معنی داری افزایش داد (فعالیت آنزیم کاتالاز در گروه تجربی ۲۴٫۰۹±۲٫۴۳ (U/mL)  و در گروه کنترل ۱۸٫۷۶±۳٫۸۱ (U/mL) مشاهده شد ((P£۰٫۰۵٫
نتیجه گیری: احتمال دارد که افزایش معنی دار میزان فعالیت آنزیم کاتالاز پس از ۹ هفته تمرین استقامتی با شدتVO2max %65  به دنبال افزایش تولید H2O2 در این مدت رخ داده باشد. از طرف دیگر، با ادامه تمرین به مدت ۱۲ هفته، فعالیت این آنزیم مجددا به میزان سطوح اولیه خود بازگشت. از این رو می توان گفت که شاید افزایش مدت تمرین با شدت مذکور باعث بروز سازگاری در سیستم آنتی اکسیدانی شده و یا میزانهای طبیعی آنزیم های SOD و GPX کفایت لازم برای خنثی کردن واکنشهای اکسیداسیون را داشته اند.