مقاله تاثیر تمرین استقامتی بر بیان ژن های مبادله گر سدیم هیدروژن ۱ (NHE1) و هم انتقال دهنده سدیم بی کربنات ۱ (NBC1) در عضله قلب رت های دیابتی نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۱ در مجله دیابت و متابولیسم ایران (مجله دیابت و لیپید ایران) از صفحه ۱۴۲ تا ۱۵۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر تمرین استقامتی بر بیان ژن های مبادله گر سدیم هیدروژن ۱ (NHE1) و هم انتقال دهنده سدیم بی کربنات ۱ (NBC1) در عضله قلب رت های دیابتی نوع ۲
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنظیم pH درون سلولی
مقاله تمرین استقامتی
مقاله مبادله گر سدیم هیدروژن
مقاله هم انتقال دهنده سدیم بی کربنات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منظمی امیرعباس
جناب آقای / سرکار خانم: رجبی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: قراخانلو رضا
جناب آقای / سرکار خانم: مصطفایی علی
جناب آقای / سرکار خانم: امیدفر کبری
جناب آقای / سرکار خانم: شهبازی ندر وحید
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی مطلق حمیدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف از مطالعه پیش رو تعیین اثر تمرین استقامتی بر بیان ژن های مبادله گر سدیم هیدروژن ۱ (NHE1) و هم انتقال دهنده سدیم بی کربنات ۱ (NBC1) در عضله قلب رت های دیابتی نوع ۲ بود.
روش ها: تعداد ۴۰ رت نژاد ویستار نر در سن ۴ هفتگی با میانگین وزن ۹۳٫۷±۹٫۸ گرم انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه کنترل سالم (۷ سر رت) کنترل دیابتی (۹ سر رت) و تمرینی دیابتی (۹ سر رت) تقسیم شدند. دیابت از طریق ترکیب تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین و مصرف غذای پرچرب ایجاد و تمرین استقامتی (دویدن روی نوار گردان جوندگان، شروع با ۲۰ متر بر دقیقه تدریجا به ۳۰ متر بر دقیقه در هفته آخر) به مدت ۷ هفته، بر گروه تمرینی دیابتی اعمال شد. جهت تایید مقاومت انسولین از مقادیر HOMA.IR استفاده گردید. ۴۸ ساعت پس از اتمام پروتکل تمرینی، رت ها تشریح و عضلات قلب آنها استخراج شد. اندازه گیری انسولین پلاسما به روش الایزا، غلظت گلوکز پلاسما با روش آنزیمی گلوکز اکسیداز و میزان بیان ژن mRNA (NHE1 و NBC1) از طریق روش Real time- PCR انجام گرفت. میزان بیان ژن mRNA (NHE1 و NBC1) با استفاده از روش ct∆∆ ۲محاسبه گردید. جهت تعیین معنی دار بودن تفاوت متغیرها بین گروه های تحقیق از آزمون آماری t مستقل و با استفاده از نرم افزار (Permutation test) REST استفاده گردید. مقدار a در تمامی مراحل برابر با ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد.
یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد مقادیر HOMA-IR INDEX در دو گروه دیابتی نسبت به گروه کنترل سالم بیشتر بود (P<0.001)، همچنین اختلاف معنی دار بین میزان بیان mRNA (NHE1) ین گروه کنترل دیابتی و کنترل سالم دیده شد (p<0.05). میزان بیان mRNA (NHE1 و NBC1) گروه تمرینی دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی افزایش داشت اما این افزایش معنی دار نبود (p<0.05). همچنین اختلاف معنی دار در بیان mRNA (NBC1) بین گروه کنترل دیابتی و کنترل سالم یافت نشد (p<0.05).
نتیجه گیری: در مجموع نتایج تحقیق نشان داد که که بیان ژن mRNA (NHE1 و NBC1) در گروه کنترل دیابتی کاهش قابل ملاحظه ای دارد و تمرین استقامتی می تواند این کاهش بیان را در گروه تمرینی دیابتی جبران و به سطوح نرمال نزدیک کند.