مقاله تاثیر تمرینات فرایندی عصبی، عضلانی و اسکلتی ریتمیک بر عمق بخشی آرام سازی (ثبت شده توسط سیگنال های “SCL جریان الکتریکی پوست”) جودوکاران تیم ملی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در رشد و یادگیری حرکتی-ورزشی (حرکت) از صفحه ۵ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: تاثیر تمرینات فرایندی عصبی، عضلانی و اسکلتی ریتمیک بر عمق بخشی آرام سازی (ثبت شده توسط سیگنال های “SCL جریان الکتریکی پوست”) جودوکاران تیم ملی
این مقاله دارای ۱۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین ریتمیک
مقاله آرام سازی
مقاله جودوکار تیم ملی و SCL (جریان الکتریکی پوست)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خورند محمدتقی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
آرام سازی، یکی از مهارت های مهم روانی در حوزه فعالیت های تربیت بدنی و ورزش است. بررسی ارتباط بین آرام سازی و تمرینات ریتمیک، با نظر به سازوکارهای انعطاف پذیری- کارکردی سیستم عصبی، از جمله موضوعاتی است که در تحقیقات اخیر به آن اشاره شده است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ریتمیک بر عمق بخشی آرام سازی جودوکاران تیم ملی بود. ۳۰ نفر از ورزشکاران مرد تیم ملی جودو، در سه گروه کنترل، تجربی ۱ و تجربی ۲، در این تحقیق شرکت کردند و بر اساس یک دوره اجرایی سه ماهه بنابر پروتکل تمرینی و با استفاده از شاخص SCL، داده ها ثبت و در نهایت تجزیه و تحلیل شد. نتایج، بیانگر این بود که بین آرام سازی گروه ها با توجه به آلفای ۵ درصد و نمره (P>0.05) P 0.016، اختلاف معنی داری وجود ندارد.
به عبارتی می توان گفت که دوره های تمرینی آرام سازی در ارتقای سطح مهارت آرام سازی، تاثیر اندکی داشته، اما تمرین ریتمیک تا حدودی موجبات عمق بخشی آرام سازی را، فراهم آورده است. یافته ها با توجه به فرضیات اخیر و نظریاتی مطرح در مورد تمرینات ریتمیک و آرام سازی، اذعان دارند که بیشتر از هر تمرینی، حرکات ریتمیک با تاثیر بر عمق بخشی آرام سازی، استرس را کاهش می دهد و شخص با آرامش بیشتر، در اجرای حرکات بهینه، موفق تر خواهد بود.