مقاله تاثیر تمرینات استقامتی و مکمل آهن بر شاخص های آنمی و سیتوکروم C اکسیداز در عضلات اندام تحتانی موش های نر صحرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در علوم زیستی ورزشی (حرکت) از صفحه ۱۹ تا ۴۰ منتشر شده است.
نام: تاثیر تمرینات استقامتی و مکمل آهن بر شاخص های آنمی و سیتوکروم C اکسیداز در عضلات اندام تحتانی موش های نر صحرایی
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین استقامتی
مقاله هموگلوبین
مقاله هماتوکریت
مقاله فریتین
مقاله سلول های قرمز خون
مقاله سیتوکروم C اکسیداز و مکمل آهن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سمواتی شریف محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: رواسی علی اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: مینایی باقر
جناب آقای / سرکار خانم: جوادی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: کردی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تحقیقات نشان داده اند که تمرینات استقامتی طولانی موجب فقر آهن (آنمی) در ورزشکاران می شود. این مساله ممکن است در عملکرد فیزیکی آنان اثر منفی داشته باشد. در این پژوهش تاثیر تمرین استقامتی و مکمل آهن بر شاخص های آنمی (TIBC RBC, HC, Hb و فریتین) و آنزیم سیتوکروم C اکسیداز (COX) موش های نر صحرایی بررسی شد. به این منظور ۴۰ سر موش نر صحرایی نژاد Wistar14848 با میانگین وزن ۸٫۵۴±۲۱۵٫۰۵ گرم به چهار گروه تقسیم شدند. گروه تجربی I تحت تمرین دو استقامت روی تردمیل به مدت ۱۲ هفته با سرعت ۳۲m.min-1 به مدت ۶۰ دقیقه در هر جلسه و ۵ جلسه در هفته قرار گرفتند.(T) گروه تجربیII، با همان برنامه تمرینی، روزانه ۸۰۰ میکروگرم مکمل آهن (سولفات فرو) به صورت خوراکی (Gavage) دریافت می کردند .(Ti) گروه کنترل بدون تمرین بودند (S) و گروه کنترل II ضمن اینکه تمرین نمی کردند، همانند گروه تجربی II مکمل آهن دریافت می کردند .(Si) پس از ۱۲ هفته، موش ها کشته شدند. برای اندازه گیری شاخص های آنمی، نمونه خونی آزمودنی ها در آزمایشگاه برآورد شد. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه (One Way ANOVA) در سطح P<0.05 بررسی شد. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد، پروتکل تمرینی موجب شد تا گروه T دچار فقر آهن بدون کم خونی شوند، اما استفاده از مکمل آهن، علاوه بر بهبود شاخص های آنمی، به افزایش فعالیت آنزیم سیتوکروم C اکسیداز در گروه Ti منجر شد. قابل توجه اینکه مکمل آهن اثر مثبتی روی موش های غیرفعال نداشت.