مقاله تاثیر تغییر در طراحی تخت کفش بر پایداری انسان در حین راه رفتن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۹۱ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۴۸ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر تغییر در طراحی تخت کفش بر پایداری انسان در حین راه رفتن
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعادل
مقاله لغزندگی
مقاله عمق شیار تخت کفش
مقاله شرایط سطح
مقاله پایداری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ضیائی منصور
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبایی قمشه سیدفرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: مختاری نیا حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مقصودی پور مریم
جناب آقای / سرکار خانم: حمزییان زیارانی مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: کفش تنها محل تماس پا با زمین است و هر تغییری در آن بر روی ثبات بدن و کنترل تعادل فرد در حین راه رفتن اثر مستقیم می گذارد. ریسک لغزیدن و افتادن مربوط به جنس کفش، ویژگی های سطح راه رفتن و طراحی هندسی تخت کفش می باشد. هدف این تحقیق سنجش تاثیر عمق های مختلف شیار تخت کفش بر روی پایداری حین راه رفتن بر روی دو سطح خشک و لغزنده می باشد.
روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، ۲۲ مرد جوان با میانگین سنی ۲۴٫۵±۳٫۴۳ سال با کفش استاندارد آکسفورد با سه عمق متفاوت شیارهای تخت کفش بر روی دو سطح خشک و لیز راه رفتند و در کل ۶ حالت مختلف آزمایش را انجام دادند. داده ها با استفاده از دو دستگاه آنالیز حرکت و صفحه نیرو جمع آوری گردید. فرکانس نوسانات مفصل مچ پا و ضریب اصطکاک به عنوان معیارهای میزان پایداری مورد محاسبه قرار گرفتند. آزمون آماری مورد استفاده شامل تی زوجی بود.
یافته ها: نتایج نشان داد که بر روی هر دو سطح خشک و لیز، افزایش عمق شیارهای تخت کفش منجر به افزایش ضریب اصطکاک بین کفش و سطح و کاهش نوسانات مفصل مچ پا در حین راه رفتن می شود (p<0.05). همچنین ضریب اصطکاک بر روی سطح لیز به طور معناداری کمتر از سطح خشک بود (p<0.01).
نتیجه گیری: هدف این مطالعه یافتن عمق شیاری برای پایداری بهینه بوده و با توجه به سه عمق شیار تخت کفش مورد آزمایش، به نظر می رسد عمق شیار ۵ میلی متر برای کاهش نوسانات مفصل مچ پا و افزایش اصطکاک مناسب تر می باشد.