مقاله تاثیر تغذیه لارو قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) با ناپلی Artemiaurmiana غنی شده با روغن های گیاهی بر مقاومت در برابر تنش دما، شوری و کمبود اکسیژن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۱ در مجله علوم و فنون دریایی ایران از صفحه ۴۵ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: تاثیر تغذیه لارو قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) با ناپلی Artemiaurmiana غنی شده با روغن های گیاهی بر مقاومت در برابر تنش دما، شوری و کمبود اکسیژن
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قزل آلا
مقاله تغذیه آغازین
مقاله آرتمیا
مقاله غنی سازی
مقاله استرس های محیطی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمی اسماعیل
جناب آقای / سرکار خانم: آق ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استرس های غیر حاد می توانند فعالیت های رفتاری و فیزیولوژیک آبزیان پرورشی را تحت تاثیر قرار دهند و به کاهش مقاومت در برابر بیماری، سرعت رشد و همچنین کاهش تولید منجر شوند. آرتمیای غنی شده با مواد مغذی ضروری خصوصا اسیدهای چرب بلند زنجیره جهت افزایش رشد و درصد بقا و مقاومت در برابر تنش های محیطی و بیماری های عفونی در گونه های مختلف آبزیان مورد استفاده قرار گرفته است. در این تحقیق تاثیر تغذیه لارو قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) با ناپلی Artemiaurmiana غنی شده با روغن های گیاهی بر مقاومت در برابر تنش های محیطی دما، شوری و کمبود اکسیژن مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات در قالب ۶ تیمار مختلف و با سه تکرار در هر تیمار به مدت ۱۰ روز انجام گرفت. لاروهای ماهی قزل آلا از مرحله شروع تغذیه خارجی در قالب ۶ تیمار غذایی شامل (۱) غذای کنسانتره تجاری، (۲) ناپلی غنی شده با روغن ماهی، (۳) ناپلی غنی شده با روغن آفتابگردان، (۴) ناپلی غنی شده با روغن کلزا، (۵) ناپلی غنی شده با روغن سویا و (۶) ناپلی تازه تخم گشایی شده تغذیه شدند. نتایج تحقیق نشان داد تفاوت معنی داری در مقاومت لاروها در برابر استرس های حرارتی (۲۰ و ۲۵ درجه سانتی گراد)، استرس شوری (۱۰، ۱۵ و ۲۰ میلی گرم در لیتر) و استرس کمبود اکسیژن (۵ ppm)، بین تیمارها وجود دارد. بالاترین درصد بازماندگی لاروها تحت کلیه استرس های اعمال شده (جز در یک مورد) مربوط به تیماری بود که از ناپلی غنی شده با روغن کلزا تغذیه کرده بودند که بطور معنی داری نسبت به لاروهایی که غذای کنسانتره مصرف کرده بودند بالاتر بود ولی در اکثر موارد با لاروهایی که از آرتمیای غنی شده با روغن ماهی تغذیه کرده بودند اختلاف معنی دار نداشت.