مقاله تاثیر تزریق هم زمان درون صفاقی هارمالین و PTZ بر مسیرهای سروتونرژیک و گاباارژیک و آستانه تشنج در موش آزمایشگاهی نر نژاد NMRI که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۸۹ در زیست شناسی جانوری از صفحه ۶۱ تا ۷۳ منتشر شده است.
نام: تاثیر تزریق هم زمان درون صفاقی هارمالین و PTZ بر مسیرهای سروتونرژیک و گاباارژیک و آستانه تشنج در موش آزمایشگاهی نر نژاد NMRI
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هارمالین
مقاله PTZ
مقاله آستانه تشنج
مقاله مسیرهای سروتونرژیک
مقاله مسیرهای گاباارژیک
مقاله موش آزمایشگاهی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واعظی غلامحسن
جناب آقای / سرکار خانم: نصیرزاده فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
صرع یکی از اختلالات عصبی مزمن در انسان می باشد. این بیماری در مجموع از روی حملات متناوب حرکتی، حسی، اتونومیک و یا روانی مشخص می گردد. در این بیماری عمل مغز دچار اختلال شده و با علایمی مختلف، ناگهانی، زودگذر و عودکننده همراه است که معمولا سطح هوشیاری دچار اختلال می شود. هدف از این مطالعه بررسی تداخل عمل ترزیق درون صفاقی هارمالین و PTZ بر آستانه تشنج و تاثیر آن بر مسیرهای سروتونرژیک و گاباارژیک می باشد. آزمایش ها روی موش های آزمایشگاهی نژاد NMRI از جنس نر با محدوده وزنی 25 الی۳۰  گرم انجام گرفت. دراین مطالعه موش ها به پنج گروه هشت تایی گروه بندی شدند. دو گروه از موش ها به عنوان گروه های شاهد به تفکیک مورد تزریق درون صفاقی ۵ mg/kg از داروی هارمالین و ۴۵ mg/kg از داروی PTZ قرارگرفتند.سه گروه از موش ها نیز به عنوان گروه های تیمار مورد تزریق همزمان mg/kg 45 از PTZ و مقادیر۲۰ mg/kg ،۱۰ ، ۵ از هارمالین قرارگرفتند. پس ازتزریق دارو پاسخ های تشنجی به صورت مشاهده مستقیم و به مدت ۲۰ دقیقه ثبت شد. بعد از انجام آزمایشات اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون های آماری Tukey و ANOVA آنالیز گردید. نتایج مطالعه نشان داد آستانه تشنج PTZ برابربا ۴۵ mg/kg و آستانه تشنج هارمالین دوز mg/kg 5 بود. به طوری که در پیش آزمون استفاده از دوزهای پایین تر هیچگونه علائم لرزشی و تشنجی را نشان نداد. همچنین هارمالین به صورت وابسته به دوز و به طور معنی داری باعث کاهش آستانه تشنجات گردید. نتایج این مطالعه نشان داد تزریق درون صفاقی و همزمان هارمالین و PTZ باعث کاهش آستانه تشنجات شد و علائم تشنجی زودتر بروز پیدا کرد.