مقاله تاثیر تجویز توام پروبیوتیک های لاکتوباسیل های مختلف و بیفیدوباکتریوم لاکتیس بر یادگیری، حافظه و فاکتورهای استرس اکسیداتیو در موش صحرایی دیابتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۵۳۱ تا ۵۳۹ منتشر شده است.
نام: تاثیر تجویز توام پروبیوتیک های لاکتوباسیل های مختلف و بیفیدوباکتریوم لاکتیس بر یادگیری، حافظه و فاکتورهای استرس اکسیداتیو در موش صحرایی دیابتی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دیابت قندی
مقاله پروبیوتیک
مقاله یادگیری و حافظه فضایی
مقاله استرس اکسیداتیو
مقاله موش صحرایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوری سعیده
جناب آقای / سرکار خانم: طلایی سیدعلیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سلطانی منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: علایی حجت اله
جناب آقای / سرکار خانم: سلامی محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: دیابت قندی بر پارامترهای متابولیک که منعکس کننده سطح شاخص های پلاسما هستند تاثیر می گذارد. این بیماری از طریق عوامل استرس اکسیداتیو بر عملکردهای سیستم عصبی از جمله یادگیری و حافظه اثر می گذارد. بررسی ها نشان می دهد که پروبیوتیک ها اثرات آنتی اکسیدانی دارند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر پروبیوتیک ها بر یادگیری و حافظه فضایی و فاکتورهای استرس اکسیداتیو در موش های صحرایی دیابتی طراحی شد.
روش بررسی: این تحقیق تجربی در ۴۰ راس موش صحرایی نر که به طور تصادفی به چهار گروه ۱۰ تایی سالم- کنترل، کنترل غیردیابتی (CO)، سالم- پروبیوتیک، کنترل غیردیابتی دریافت کننده پروبیوتیک (CP)، دیابت- کنترل، کنترل دیابتی (DC) و دیابت- پروبیوتیک، کنترل دیابتی دریافت کننده پروبیوتیک (DP) تقسیم شدند، انجام شد. مکمل پروبیوتیک شامل باکتری های لاکتوباسیلوس فرمنتوم و اسیدوفیلوس و بیفیدوباکتریوم لاکتیس Colony Forming Unit (CFU)~1010 برای هر باکتری، همراه با آب آشامیدنی، هر ۱۲ ساعت، به مدت هشت هفته تجویز شد. یادگیری و حافظه فضایی توسط ماز آبی موریس و انسولین و فاکتورهای استرس اکسیداتیو (۸- هیدروکسی ۲- داکسی گوانوزین، ۸-OHdG و سوپراکسید دیسموتاز، SOD) با کیت های آزمایشگاهی ارزیابی شدند.
یافته ها: دریافت مخلوط پروبیوتیک ها اختلال ایجاد شده در روند یادگیری (p=0.008) و میزان تثبیت حافظه فضایی (P=0.01) موش های صحرایی دیابتی را بهبود داد. هم چنین باعث افزایش انسولین (P<0.0001)، افزایش فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (P=0.007)، کاهش قندخون (P=0.006)، و کاهش فاکتور ۸-OHdG (P<0.0001) سرم آن ها شد.
نتیجه گیری: مکمل های پروبیوتیک، سطح انسولین و گلوکز سرم را در بیماری دیابت به سطح نرمال نزدیک کرده و باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی می شوند. درمان با پروبیوتیک باعث بهبود روند یادگیری و حافظه فضایی موش صحرایی دیابتی می شود. ارتباط بین پدیده های متابولیک و عملکردهای رفتاری نیاز به بررسی بیش تر دارد.