مقاله تاثیر تجویز ترانکسامیک اسید بر خون ریزی بعد از اعمال جراحی پیوند عروق کرونر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۱۷۶ تا ۱۸۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر تجویز ترانکسامیک اسید بر خون ریزی بعد از اعمال جراحی پیوند عروق کرونر
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترانکسامیک اسید
مقاله بای پس قلبی ریوی
مقاله خون ریزی بعد از عمل
مقاله پیوند عروق کرونر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسنی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: ماهوری علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مهدی زاده حمید
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی نیا حیدر
جناب آقای / سرکار خانم: آقداشی میرموسی
جناب آقای / سرکار خانم: سعیدی محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: تجویز پیرامون عمل ترانکسامیک اسید خون ریزی و ترانسفوزیون را پس از اعمال جراحی قلبی کاهش می دهد، ولی نتایج در شرایط مختلف متفاوت بوده و از طرفی زمان مناسب تجویز دارو برای حصول به نتیجه مطلوب تر مشخص نیست. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر ترانکسامیک اسید در کاهش درناژ و نیاز به ترانسفوزیون خون در بیماران کاندیدای عمل جراحی اولیه پیوند عروق کرونر و هم چنین تعیین زمان مناسب تجویز این دارو می باشد.
روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی آینده نگر دوسوکور ۱۵۰ بیمار کاندیدای عمل جراحی اولیه پیوند عروق کرونر مطالعه شدند. بیماران به صورت تصادفی به سه گروه B، ۱۰ mg/kg ترانکسامیک اسید قبل، گروه A، همان مقدار دارو پس از بای پس قلبی ریوی و گروه C نرمال سالین تقسیم شدند. میزان نیاز به خون آلوژنیک و میزان درناژ لوله های سینه ای ثبت گردید.
یافته ها: گروه پلاسبو (گروه C) درناژ خونی بیش تری در طول ۱۲ ساعت اول بعد از عمل داشت (۵۰۱±۲۸۸ در مقابل ۳۹۵±۱۸۴ در گروه B و ۳۵۳±۱۸۱ میلی لیتر در گروه A،p=0.004). گروه پلاسبو هم چنین درناژ بعد از عمل بالاتری داشت (۹۰۰±۳۴۷ در مقابل ۶۱۴±۲۷۶ در گروه B و ۵۷۷±۲۲۸ میلی لیتر در گروه A،p=0.001). میزان نیاز به خون آلوژنیک نیز در گروه کنترل نسبت به دو گروه دیگر بیش تر بود (p=0.001).
نتیجه گیری: در بیماران انتخابی کاندیدای عمل جراحی پیوند اولیه عروق کرونر، تجویز تک دوز ترانکسامیک اسید قبل و بعد از بای پس قلبی ریوی تاثیر یکسانی دارد.