مقاله تاثیر به کارگیری دانشجویان عرصه در تیم آموزش بالینی (طرح Mentorship) بر میزان اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مراقبت های نوین از صفحه ۱۹ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر به کارگیری دانشجویان عرصه در تیم آموزش بالینی (طرح Mentorship) بر میزان اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خودپندار
مقاله خودکارآمدی
مقاله دانشجویان
مقاله پرستاری
مقاله صلاحیت بالینی
مقاله منتورشیپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوحی عصمت
جناب آقای / سرکار خانم: برهانی فریبا
جناب آقای / سرکار خانم: هلال بیرجندی مرضیه
جناب آقای / سرکار خانم: احراری خلف وحیده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: در سال های اخیر، تجربه Mentoring برای دانشجویان پرستاری در آموزش پرستاری معمول شده است. این پژوهش، با هدف بررسی تاثیر اجرای برنامه Mentorship بر میزان اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری کارآموز در بخش ارتوپدی بیمارستان امام رضا بیرجند، در سال ۱۳۹۰ اجرا گردید.
روش تحقیق: مطالعه نیمه تجربی حاضر، بر روی ۶۰ نفر از دانشجویان ترم ۴ پرستاری (کارآموز بخش ارتوپدی) دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند که به طور تصادفی در دو گروه ۳۰ نفری (آزمون و کنترل) قرار گرفتند، انجام شد. در گروه آزمون به ازای هر ۳ دانشجو، یک دانشجوی ترم ۸ پرستاری به عنوان راهنما (Mentor) گذاشته شد و در گروه کنترل، دانشجویان تنها با حضور مربی و بدون راهنما آموزش دیدند. میزان اعتماد به نفس دانشجویان در هر دو گروه، قبل و بعد از کارآموزی، با پرسشنامه میزان اعتماد به نفس Montalto و بر مقیاس لیکرت ارزیابی شد. داده های جمع آوری شده، با استفاده از نرم افزار SPSS (ویرایش ۱۶) و آزمون های آماری تی مستقل، تی زوج و کای دو، تجزیه و تحلیل گردید.
یافته ها: با وجود اینکه میزان اعتماد به نفس دانشجویان در هر دو گروه بعد از کارآموزی افزایش یافته است، ولی میانگین نمره اعتماد به نفس در گروه آزمون از گروه کنترل بیشتر بود و بر اساس آزمون t مستقل، اختلاف بین میانگین نمره اعتماد به نفس در دو گروه معنی دار بود (P<0.001).
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن است که برنامه Mentorship، فرصتی برای افزایش اعتماد به نفس دانشجویان پرستاری فراهم می کند؛ لذا پیشنهاد می شود برنامه ریزان آموزش بالینی، از این شیوه که نیاز به هزینه اضافی ندارد، به عنوان یک روش آموزشی مکمل و نه یک روش مستقل استفاده نمایند.