مقاله تاثیر برخی عوامل فیزیوگرافی و فیزیکوشیمیایی خاک رویشگاه جنگلی ممرز بر زی توده کرم خاکی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در علوم و فناوری چوب و جنگل (علوم کشاورزی و منابع طبیعی) از صفحه ۱ تا ۲۱ منتشر شده است.
نام: تاثیر برخی عوامل فیزیوگرافی و فیزیکوشیمیایی خاک رویشگاه جنگلی ممرز بر زی توده کرم خاکی
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کرم خاکی
مقاله خاک
مقاله شیب
مقاله جهت
مقاله ارتفاع از سطح دریا
مقاله تحلیل مولفه های اصلی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مقیمیان نگار
جناب آقای / سرکار خانم: کوچ یحیی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی اثرات عوامل فیزیوگرافی و تعیین رابطه آن ها با ویژگی های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی خاک، مساحت ۲۶۸٫۷ هکتار از جنگل های خانیکان نوشهر در اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ مورد بررسی قرار گرفت. تعداد ۶۰ نمونه خاک از ۳ عمق ۰-۱۰، ۱۰-۲۰، و ۲۰-۳۰ سانتی متر با روش نمونه برداری تصادفی-سیستماتیک برداشت شد. در محل برداشت نمونه های خاک، عوامل فیزیوگرافی (شیب، جهت جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا) ثبت گردید. خصوصیات خاک شامل اسیدیته، وزن مخصوص ظاهری، رطوبت اشباع، کربن آلی، نیتروژن کل، بافت خاک و زی توده کرم های خاکی در محیط آزمایشگاه مورد اندازه گیری قرار گرفت. هم زمان با نمونه برداری خاک، کرم های خاکی نیز به صورت جداگانه و به روش دست چین کردن از خاک جدا و در ۳ گروه اکولوژیک اپی ژئیک، آنسئیک و اندوژئیک دسته بندی شد. شیب منطقه به ۵ کلاسه (۰-۲۰، ۲۰-۴۰، ۴۰-۶۰ و ۶۰-۸۰) و ارتفاع از سطح دریا به ۳ کلاسه (۱۰۰-۱۵۰، ۱۵۰-۲۰۰، ۲۰۰-۲۶۰، متر) تقسیم گردید. آنالیز واریانس صورت گرفته بیانگر آن است که مقادیر اسیدیته، وزن مخصوص ظاهری، رطوبت اشباع و بافت خاک دارای تفاوت های معنی داری در بین کلاسه های شیب و جهت های جغرافیایی بوده اند. مقادیر نیتروژن و نسبت کربن به نیتروژن به ترتیب تفاوت های معنی داری را در بین جهت های جغرافیایی و کلاسه های شیب نشان داد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی مورد بررسی تفاوت های معنی داری را در بین کلاسه های ارتفاعی نشان نداد. تعداد و زی توده اپی ژئیک ها تفاوت های آماری معنی داری را در بین کلاسه های مختلف شیب و جهت های جغرافیایی نشان داد. اپی ژئیک ها بیش تر در لایه های سطحی خاک (۰-۱۰ سانتی متری)، آنسئیک ها و اندوژئیک ها بیش ترین فعالیت خود را در عمق های پایین تر (۱۰-۲۰، و ۲۰-۳۰ سانتی متری) نشان دادند.