مقاله تاثیر امواج مغناطیسی تلفن همراه بر مدل صرع تجربی ناشی از تزریق پنتیلن تترازول در موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۵ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: تاثیر امواج مغناطیسی تلفن همراه بر مدل صرع تجربی ناشی از تزریق پنتیلن تترازول در موش
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله امواج الکترومغناطیس
مقاله تلفن همراه
مقاله تشنج
مقاله صرع
مقاله پنتیلن تترازول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غیبی نعمت اله
جناب آقای / سرکار خانم: صوفی آبادی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی المیرا
جناب آقای / سرکار خانم: خسروی صدیقه
جناب آقای / سرکار خانم: هادی پور مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: امواج الکترومغناطیسی تلفن همراه به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از زندگی، اثرات زیستی مختلفی را ایجاد می کنند.
هدف: مطالعه به منظور تعیین اثر شبه امواج تلفن همراه بر تشنج ناشی از تزریق پنتیلن تترازول در موش انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بر روی ۷۵ راس موش سوری نر با وزن تقریبی ۲۵ تا ۳۰ گرم انجام شد که به ۵ گروه ۱۵ تایی تقسیم شدند. به جز گروه شاهد بقیه گروه ها تحت امواج مغناطیسی با بسامد ۹۵۰ مگاکیلوهرتز و چگالی توان آنتن ۳ یا ۶ میلیوات بر سانتی متر مربع و نوسان (مدولاسیون) ۱۰۰ یا ۲۱۷ کیلوهرتز به مدت یک هفته قرار گرفتند. در پایان، به تمام موش ها ۷۵ میلیگرم بر کیلوگرم پنتیلن تترازول تزریق و زمان شروع حمله تشنج و طول زمان تشنج تونیک و تونیک- کلونیک و زمان کل (از شروع تا پایان تشنج) اندازه گیری شد. داده ها با آزمون های آماری واریانس یک طرفه و تعقیبی توکی تحلیل شدند.
یافته ها: زمان شروع تشنج در گروه های تحت امواج مغناطیسی نسبت به گروه شاهد تفاوت معنی داری نداشت. زمان تشنج تونیک به ویژه در گروه دریافت کننده اشعه با توان ۶ میلی وات بر سانتیمتر مربع و نوسان ۱۰۰ کیلوهرتز (P<0.01) و تشنج تونیک- کلونیک بخصوص در گروه دریافت کننده اشعه با توان ۶ میلی وات بر سانتیمتر مربع و نوسان ۱۰۰ کیلوهرتز افزایش معنی داری یافت (P<0.05). همچنین افزایش معنی داری در زمان کل تشنج در گروه های دریافت کننده امواج با توان ۶ میلی وات بر سانتیمتر مربع و نوسان ۲۱۷ کیلوهرتز مشاهده شد (P<0.01).
نتیجه گیری: امواج الکترومغناطیسی تلفن همراه ممکن است باعث افزایش طول مدت تشنج شوند که در این روند، تاثیر افزایش توان، بیش از تاثیر افزایش نوسان است. بنابراین بهتر است افراد مستعد تشنج تا حد امکان تماس خود را با این امواج به حداقل کاهش دهند.