مقاله تاثیر استیروئید لوکال در برونشکتازی ناشی از گاز موستارد در بهبود حجم های ریوی و مقاومت راه های هوایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۲ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز از صفحه ۷۳ تا ۷۷ منتشر شده است.
نام: تاثیر استیروئید لوکال در برونشکتازی ناشی از گاز موستارد در بهبود حجم های ریوی و مقاومت راه های هوایی
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برونشکتازی
مقاله گاز خردل
مقاله استرویید موضعی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قره محمدلو رضا
جناب آقای / سرکار خانم: عماد علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و اهداف: برونشکتازی به عنوان یک عارضه تاخیری از مواجهه با گاز خردل مطرح می باشد که با علائم آزاردهنده متعدد همراه است. این در حالی است که مطالعات درمان موفقیت آمیز و طولانی اثر علائم با استفاده از استروئید موضعی گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر استروئید موضعی بر روی بیماران قربانی استنشاق گاز خردل که دچار برونشکتازی شده بودند، انجام شد.
مواد و روش ها: مطالعه از نوع مداخله ای قبل و بعد بود که بر روی ۱۰ بیمار دارای برونشکتازی انجام شد، مداخله اجرا شده شامل تزریق استرویید از طریق برونکوسکوپ بود. جهت بررسی اثر مداخله، حجم های ریوی و مقاومت راههای هوایی با استفاده از شاخص های استاندارد اسپیرومتری اندازه گیری شد. اندازه گیری در سه مقطع زمانی قبل از مداخله، ۲ هفته بعد از مداخله و ۳ ماه بعد از مداخله انجام شد. جهت تحلیل از آزمون ناپارامتریک فریدمن در spss19 استفاده شد.
یافته ها: در مطالعه حاضر استفاده از استرویید موضعی تاثیر قابل توجهی بر افزایش حجم ریه و مقاومت راه های هوایی نداشت، هر چند استفاده از آن عوارض مهمی نیز در پی نداشت. از بین شاخص ها اسپیرومتری فقط SReff افزایش قابل توجه و معنی داری را به دنبال داشت.
نتیجه گیری: استفاده از استرویید موضعی در درمان برونشکتازی ناشی از گاز خردل پیشنهاد نمی شود.