مقاله تاثیرتیمارهای بیولوژیک بر جوانه زنی بذر و رشد گیاهچه شوید (.Aniethum graveolens L) تحت آلودگی عنصر مس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در تحقیقات بذر (علوم و تکنولوژی بذر) از صفحه ۱۳ تا ۲۳ منتشر شده است.
نام: تاثیرتیمارهای بیولوژیک بر جوانه زنی بذر و رشد گیاهچه شوید (.Aniethum graveolens L) تحت آلودگی عنصر مس
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آزوسپریلیوم
مقاله ازتوباکتر
مقاله جوانه زنی
مقاله فلزات سنگین
مقاله قارچ تریکودرما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فقیه عبدالهی لاله
جناب آقای / سرکار خانم: پیردشتی همت اله
جناب آقای / سرکار خانم: یعقوبیان یاسر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حضور فلزات سنگین یکی از مهمترین تنش های محیطی است که می تواند منجر به کاهش رشد گیاهان شود. تجمع این فلزات به دلیل ایجاد سمیت در خاک های کشاورزی می تواند تهدیدی برای تولید گیاهان زراعی باشد. از طرفی مطالعات زیادی نشان دادند که کاربرد میکروارگانیسم ها می تواند سمیت فلزات سنگین را کاهش دهد. به همین دلیل در پژوهش حاضر اثر قارچ تریکودرما (Trichoderma virens) و باکتری های محرک رشد آزوسپریلیوم (Azospirillum brasilense) و ازتوباکتر (Azotobacter chroococcum) بر بهبود مولفه های جوانه زنی و رشد گیاهچه شوید (Aniethum graveolens) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۹۱ مورد بررسی قرار گرفت. عوامل مورد بررسی شامل چهار سطح پرایمینگ (شاهد، قارچ تریکودرما، باکتری آزوسپریلیوم + ازتوباکتر و تلفیق قارچ و باکتری) و چهار سطح نیترات مس (صفر، ۴۰، ۸۰ و ۱۲۰ میلی گرم در لیتر) بود. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که پاسخ مولفه های جوانه زنی به سطوح نیترات مس متفاوت بود به طوری که روند پاسخ صفات طول ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه به صورت خطی و کاهشی (به ترتیب با شیب -۰٫۰۰۵، -۰٫۰۱۷ و -۰٫۰۲۲)، ولی در صفات وزن تر و خشک ریشه چه، ساقه چه و گیاهچه این روند از نوع درجه دوم بود. به جز سرعت جوانه زنی روزانه در سایر صفات، روند تغییرات در سطوح پایین تنش به صورت افزایشی ولی در سطوح بالای آن کاهشی بود و بیشترین میزان این صفات در سطوح متوسط نیترات مس به دست آمد. با این وجود اثر تیمارهای بیولوژیک و بر همکنش آن با سطوح عنصر سنگین در هیچ کدام از صفات مورد بررسی معنی دار نبود. در مجموع به نظر می رسد تکرار چنین آزمایش هایی در سایر مراحل رشدی و بسترهای کشت دیگر می تواند اطلاعات کامل تری در این زمینه فراهم آورد.