مقاله تاثیرات الگوی کاربری اراضی بر توزیع فضایی آلاینده های هوای شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در پژوهش و برنامه ریزی شهری از صفحه ۱۲۳ تا ۱۴۲ منتشر شده است.
نام: تاثیرات الگوی کاربری اراضی بر توزیع فضایی آلاینده های هوای شهر تهران
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوی کاربری اراضی
مقاله آلاینده های هوا
مقاله Fragstats
مقاله شهر تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی سمیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
الگوی کاربری اراضی نشان دهنده نحوه توزیع و ترکیب افقی کاربری های شهری می باشد که نقش بسیار مهمی در پراکنش آلاینده ها و کیفیت هوای شهر بر عهده دارد. تاثیر این الگو بر توزیع آلاینده ها را می توان در مکان گزینی منابع آلاینده (کاربری های مسکونی، صنعتی، تجاری، اداری و …) و همچنین اثرگذاری آن بر توزیع سفرهای شهری و بدنبال آن آلاینده های منتشر شده از ترافیک شهری دانست. هدف اصلی این پژوهش نیز بررسی نقش الگوی کاربری اراضی بر تمرکز آلاینده های هوای شهر تهران با استفاده از ترکیب تکنیک های فضایی و روش های آمار استنباطی است. آمار ۱۶ ایستگاه سنجش آلودگی شهر تهران در سال ۲۰۱۰ (شامل آلاینده های CO، NO2، O3، PM10 وSO2 ) بعنوان متغیر تاثیرپذیر انتخاب گردیده و شاخص های الگوی کاربری اراضی (استخراج شده توسط نرم افزار FRAGSTATS)، طول شبکه معابر و درصد فضای باز به عنوان متغیرهای تاثیرگذار انتخاب گردیدند. جهت استخراج متغیرهای تاثیرگذار از سیستم بافرینگ که در روش رگرسیون کاربری اراضی (LUR) بکار گرفته می شود، استفاده گردید تا نتایج در فواصل مختلف مورد تحلیل قرار گیرند. پس از بررسی های روابط همبستگی میان تمرکز آلاینده ها و شاخص های الگوی کاربری اراضی که در سه بخش شاخص های سرزمین، شاخص های طبقات و سایر شاخص ها (شاخص های طول معابر و درصد فضای باز) صورت پذیرفت، نتایج تحقیق حاکی از آن است که بالاترین ضریب همبستگی، مربوط به رابطه میان آلاینده NO2 و طول معابر در بافر ۱۰۰۰ متری می باشد. بطور کلی آلاینده NO2 در مقایسه با دیگر آلاینده ها همبستگی بیشتری با شاخص های مورد مطالعه نشان می دهد که دلیل آن را می توان در تاثیر الگوی کاربری اراضی بر منابع تولید این آلاینده که عمدتا جریان های ترافیکی می باشد، دانست. آلاینده های دیگر مثل CO، PM10 و SO2 نیز روابط متوسطی را (بویژه در بافر ۱۰۰۰ متری) با الگوی کاربری اراضی نشان می دهند. کمترین میزان ضریب همبستگی نیز میان آلاینده O3 و شاخص های الگوهای کاربری اراضی مشاهده می شود که دلیل آن را می توان در نحوه شکل گیری و واکنش های متفاوت این آلاینده نسبت به آلاینده های دیگر دانست.