سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا و گردشگری در هزاره سوم

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احمد خادم الحسینی – استاد یار دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
حسین رحمتیان – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه آزاد اسلا
شیوا رحیمی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم دانشگاه اصفهان

چکیده:

جغرافیا از جمله رشته های علمی است که گردشگری را به عنوان یک پدیده جغرافیایی و یکی از نقش های انسان مورد توجه قرار داده است جغرافیای گردشگری فعالیت های گردشگری را در قالب مکان و زمان و پدیده مؤثر در عوامل محیطی مورد بررسی قرار می دهد گردشگری شهری شاخه ای از جغرافیای گردشگری است. مکان جغرافیایی از دو طریق با گردشگری مرتبط است، اول منحصر به فرد بودن مکان در جذب گردشگران و دوم به عنوان یک عامل متغییر در تبدیل شدن به یک عامل مهم در ویژه بودن یک مکان است که چشم اندازهای متفاوت و جدید را بوجود می آورد. از طرفی گردشگری شهری از جمله پدیده های جدید است، که زمینه ساز یک رشته از رفتارهای اجتماعی با توجه به ویژگی های شهر است الگوی رفتاری آنها تابع همین فضا ی شهری، که به عنوان جاذبه ها، خدمات شهری تعریف می شود. هدف از این پژوهش تأثیر گردشگران خارجی بر فضاهای تاریخی و جاذبه های شهر شیراز و الگوی گسترش فضایی شهر است. روش پژوهش در این مقاله به صورت تحلیلی و توصیفی می باشد پژوهش میدانی، تحقیقات کتابخانه ای و تحقیقات موارد مشابه نیز در نظر شده است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که عناصر گردشگری شهر بیشتر در بافت تاریخی قرار گرفته و این بافت نقش مؤثری در شکل گیری فضای گردشگری شهری دارد به طوری که مکان یابی هتل ها و خدمات برمحور بلور کریمخان زند و در بخش مرکزی تاریخی است. از طرفی رفت و آمد گردشگران به این بخش شهر موجب تغییر فضایی در آن شده است.