سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بابک دیده بان – کارشناس ارشد زراعت ،کارشناس ناظر برنج ،مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان به
جهانپور معماریان – مدیر صندوق بیمه ای محصولات کشاورزی استان خوزستان
سیدمسعود ثریا – مسئول نظام صنفی کارهای کشاورزی شهرستان بهبهان

چکیده:

به منظور بررسی تأثیر کود بیولوژیک حاوی باکتری آزوسپیریلوم و مقادیر مختلف نیتروژن بر عملکرد دانه واجزای عملکرد برنج آزمایشی در سال ۹۸۳۱ در یک خاک شالیزاری با بافت سبک در شهرستان بهبهان بهصورت کرت های یک بار خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی با ۸ تکرار اجرا شد. در این آزمایش تیمار نیتروژن در پنج سطح )صفر ۱۰۰ ۱۵۰ ۲۰۰ ۵۱ کیلوگرم در هکتار اوره( به عنوان اصلی و تیمار ماده بیولوژیک در سه سطح )شاهد، بذرمال و استارتر( به عنوان عامل فرعی مورد مقایسه قرار گرفتند . تجزیه و تحلیل نتایج به دست آمده نشان می دهد که تأثیر تیمارهای تلقیحی بر تعداد پنجه کل، پنجه بارور و طول خوشهنسبت به تیمار شاهد از اختلاف معنی دار برخوردار بوده است . همچنین بین روش های کاربرد کود بیولوژیک نیز میزان دانه از متوسط ۷۸۵۶ در سطح شاهد به ۷۳۱۳ کیلوگرم در هکتار در روش بذرمال افزایش یافت. نتایجتجزیه واریانس عملکرد دانه نشان دهنده تفاوت معنی دار تیمارهای تلقیحی و کودی نسبت به تیمار شاهد بود .به طوری که مصرف کود بیولوژیک به همراه نیتروژن تا سطح ۰۵۱ کیلوگرم در هکتار باعث افزایش عملکرد دانهتا ۳۸۶۹ کیلوگرم در هکتار شده است ولی این مقدار با عملکرد ۰۱۱ کیلوگرم در هکتار با کود بیولوژیکاختلاف معنی دار نداشته است که این نشان دهنده آن است که می توان با استفاده از کود بیولوژیک نیتروکسین ۵۱ کیلوگرم در هکتار در مصرف کود نیتروژن دار صرفه جویی کرد