سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

آذین نصر الله زاده ماسوله – اعضای هیئت علمی گروه مهندسی علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی و
ابراهیم امیری – استادیار گروه مهندسی کشاورزی-زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجا
تیمور رضوی پور کومله – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج
ماندانا طایفه – اعضای هیئت علمی گروه مهندسی علوم و صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی و

چکیده:

این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر کودهای شیمیایی و کود های آلی بر خصوصیات کیفی و تغذیه ای برنج در موسسه تحقیقات برنج کشور واقع در شهر رشت به اجرا در آمد. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. در این آزمایش کود نیتروژن با چهار سطح ( ۸۰ و ۱۲۰ و ۱۶۰ کیلوگرم در هکتار) از منبع کود اوره تحت عنوان فاکتور اول آزمایشی و کود گاوی با سه سطح ( ۰ و ۱۰ و ۲۰ تن در هکتار) و کمپوست آزولای پوسیده با یک سطح ( ۵ تن در هکتار) تحت عنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد مقادیر مختلف کودهای شیمیایی در تمامی سطوح بر روی کلیه ویژگی های کیفی اختلافات معنی داری دارد، به طوری که تیمار ۱۶۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار بیشترین عملکرد و بیشترین GC را نشان می دهد در حالی که بیشترین AC، GT و پروتئین به ترتیب در تیمارهای ۸۰، ۰ ، و ۱۲۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد. در بین سطوح مختلف کودهای آلی اختلاف معنی داری بر روی درصد آمیلوز و مقدار پروتئین دیده نمی شود اما بیشترین عملکرد در شرایط استفاده از کمپوست آزولا به مقدار ۵ تن در هکتار به دست می آید در حالی که تیمار ۱۰ تن در هکتار کود گاوی بالاترین GC و GT را به وجود می آورد. نتایج اثرات متقابل کودهای شیمیایی و آلی نشان داد که بالاترین مقدار AC تحت تیماری عاری از هر گونه کود شیمیایی و آلی به دست آمد. کود گاوی در مقدار ۱۰ تن در هکتار بدون هیچ گونه کود شیمیایی بیشترین GC و GT را داشت اما بالاترین عملکرد نیاز به بیشترین سطح کود شیمیایی در شرایط استفاده ۵ تن در هکتار آزولا حاصل شد. حداکثر پروتئین در ۲۰ تن در هکتار کود گاوی و ۱۲۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن اندازه گیری شد.