سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عظیمه باقری – دانشجوی کاشناسی ارشد رشته زراعت دانشگاه لرستان
خسرو عزیزی – استادیار گروه زراعت دانشگاه لرستان
کاظم خاوازی – استادیار موسسه تحقیقاتی خاک و آب کشور،
سعید حیدری – استادیار گروه زراعت دانشگاه لرستان

چکیده:

به منظور بررسی اثر کودهای زیستی مایکوریزایی و باکتریایی و همچنین کاربرد پلیمر سوپر جاذب بر عملکرد دانه و میزان انتقال مجدد ماده خشک دو رقم عدس در منطقه خرم آباد، آزمایشی در قالب فاکتوریل با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی و ۳ تکرار در سال ۸۹ به اجرا درآمد. عوامل مورد آزمون شامل رقم (گچسارانC 1 و فیلیپ C2: و ۸ سطح ترکیب کودی به همراه پلیمر سوپر جاذب (B1 شاهد B2 کود زیستی مایکوریزاB3 کود زیستی ازتوباکترB4 پلیمر سوپر جاذبB5کود زیستی مایکوریزا + پلیمر سوپر جاذب،B6 کود زیستی ازتوباکتر + پلیمر سوپر جاذب B7 کود زیستی مایکوریزا + کود زیستی ازتوباکتر + پلیمر سوپر جاذبB8 کود زیستی مایکوریزا + کود زیستی ازتوباکتر) بودند. نتایج نشان دادند رقم و ترکیبات مختلف کودی به همراه پلیمر سوپر جاذب تأثیر معنی داری برعملکرد دانه و میزان انتقال مجدد مجدد ماده خشک در عدس دارند. بیشترین میزان انتقال مجدد ماده خشک ازتیمار B4 به دست آمد. در مجموع بالاترین میزان انتقال مجدد ماده خشک از تیمارC1B4 رقم گچساران با پلیمر سوپر جاذب) با میانگین ۲۳۳/۳ کیلوگرم در هکتار به دست آمد.