سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

راضیه صفاری – – کارشناس معماری- کارشناس معماری پایگاه میراث جهانی سازه های آبی تاریخ

چکیده:

شهر شوشتر به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی خود یعنی قرار گرفتن در نقطه ی ابتدایی دشت خوزستان و محل عبور رود پر آب کارون ، همواره مورد توجه ساکنین منطقه و حکومتهای مرکزی بوده است به طوری که همواره حاکمان در ادوار مختلف بخصوص حاکمان ساسانی از نعمت وجود آب در این منطقه استفاده نموده و به مدد وسایل مصنوع از این عنصر بهترین بهره مندی را در جهت رفاه حال ساکنین داشته اند. آنها با ساخت پل ها ،پل بند ها ، بندها و آسیابها از یک سو باعث رونق اقتصادی منطقه شده و از سوی دیگر این عنصر طبیعی را به خوبی مهار نمودند. رود کارون در بدو ورود به شوشتر توسط بند تاریخی میزان به دو شاخه ی غربی( شطیط) ونهر دستکند شرقی (گرگر ) تقسیم می شودکه این دو شاخه شهر را احاطه نموده اند. این وضعیت طبیعی حاکمان وقت را ملزم به ایجاد مجموعه بناهایی نموده است که در حال حاضر تحت عنوان منظومه آبی- تاریخی خوانده می شود.در مقاله حاضر سعی شده است تأثیر کارکرد نظام آبی شوشتر بر موقعیت اقتصادی و سیاسی شهر شوشتر مورد بررسی قرار گیرد.