سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: یازهمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

الهام وحیدی – فارق التحصیل کارشناسی ارشد سازههای آبی، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی
محمدحسین امید – استاد، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران

چکیده:

پوششهای گیاهی بدلیل ایجاد مقاومت در برابر جریان توسط نیروی کششی ساقهها که باعث افزایش ضریب زبری، کاهش سرعت جریان وکاهش تنش برشی کف و در نتیجه کاهش فرسایش و نرخ حرکت بار های رسوبی میگردند، نقش بسیار مهمی در جلوگیری از فرسایش جداره هاو نهایتا مورفولوژی رودخانه دارند. در این تحقیق به منظور بررسی تأثیر پوشش گیاهی بر جریان، از یک مدل آزمایشگاهی استفاده شد و۰ متر انجام / ۰ و ارتفاع ۶ / آزمایشات در شرایط جریان ماندگار غیر یکنواخت تدریجی و آب صاف در یک فلوم شیشهای به طول ۶ متر و عرض ۵ ۱۵ و قطر ۸ میلی متر در ۴ تراکم / گردید. برای مدل کردن پوشش گیاهی غیر مستغرق، از میلههای استوانهای از جنس پلاستیک فشرده به ارتفاع ۳۲ متر از کف کانال استفاده گردید. با توجه به نتایج حاصل از آزمایشهای انجام شده، میتوان نتیجه گرفت که وجود پوشش / مختلف، در طول ۸گیاهی غیر مستغرق، ضریب زبری مانینگ را در بیشترین تراکم گیاهی به کار برده شده در این تحقیق و در مقایسه با بستر صاف، ۸۰ درصد افزایشمیدهد. همچنین افزایش تراکم گیاهی، باعث افزایش مقاومت جریان و افزایش تنش کل و در نتیجه باعث افزایش عمق و شیب خط انرژی می- شود. همچنین بیشترین مقاومت در برابر جریان توسط نیروی کششی ساقهها ایجاد میشود و این نیرو، سرعت حرکت جریان را کاهش میدهد که در نتیجه باعث کاهش تنش برشی در کف و کاهش نرخ انتقال رسوبات کف میشود