سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

جلیل کاکه – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم خاک- پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگ
منوچهر گرجی – دانشیارگروه علوم خاک- پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
احمدعلی پوربابایی – استادیارگروه علوم خاک- پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
علی طویلی – دانشیار دانشگاه تهران

چکیده:

پوسته های زیستی خاک که متشکل از خزه، گلسنگ، قارچ و سیانوباکتری است به طور موثری بسیاری از خصوصیات سطحی خاک موثر بر الگوهای هیدرولوژی از جمله قابلیت جذب آب، پایداری خاکدانه، شکل گیری منافذ، نگهداری آب و الگوهای نفوذ را تحت تاثیر قرار می دهد و از خشکی خاک می کاهند. به منظور بررسی اثرات پوسته های زیستی بر هدایت هیدرولیکی خاک، در اراضی پوشیده از پوسته های زیستی خاک و فاقد آن در مراتع قره قیر استان گلستان، در سه ناحیه و در هر یک از این نواحی، در قسمت های دارای پوسته و فاقد آن در دو عمق ۵-۰ و ۱۵-۵ سانتی متری و در ۳ تکرار نمونه های دست نخورده تهیه و هدایت هیدرولیکی خاک اندازه گیری شد. در دو عمق ۵-۰ و ۱۵-۵ سانتی متر هر تیمار تفاوت معنی داری در میزان هدایت هیدرولیکی خاک وجود نداشت، اما تاثیر وجود و عدم وجود پوسته های زیستی به عنوان تیمار اصلی، در سطح ۱% بر میزان هدایت هیدرولیکی خاک معنی دار بود. متوسط میزان هدایت هیدرولیکی در تیمار خاک دارای پوسته های زیستی ۸/۲ سانتی متر بر ساعت و در تیمار خاک بدون پوسته های زیستی ۶۰/۱ سانتی متر بر ساعت می باشد.