سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش بین المللی دانش سنتی مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

کاظم مختارنیا – کارشناس ارشد مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی، کارشناس اداره کل میر
رضا رحیم نیا – دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی، دانشگاه هن

چکیده:

وقف، جزء ارزش های الهی است که بعنوان آموزه ای دینی و به صورت سنتی رایج، در طول تاریخ در جریان بوده است، که از قِبَلِ آن واقف می توانسته در دوران بعد از حیات خود اموال خود را در جهتی که می خواسته مدیریت کند که البته نیات اصلی این سنت در جهت گسترش ارزش های معنوی صورت می گرفته است.در جوامعی که اقتصاد و تولید وابسته به کشاورزی بوده است، موقوفه ها از درون همین عوامل اصلی مَشی زیستن انتخاب می شدند مانند: آب، زمین، محصولات کشاورزی و … . در این میان به نظر می رسد موضوع وقف آب، به دلیل اینکه مهمترین عنصر برای به حرکت انداختن چرخه اقتصاد کشاورزی است و نقش حیاتی و عمده در حیات مردم ایفا می نماید نقش سازنده تری داشته است.گاهی سنت وقف تأثیرات شگرفی بر سیستم مدیریت آب نیز می گذارد یکی از این مصادیق آب بلده شهر تاریخی فردوس(تون) است که بیش از نیمی ازآن در دوره های مختلف توسط مردم و بانیان آن وقف شده است. این موضوع باعث شده است درآمد زیادی از این سیستم صرف امور معنوی و عام المنفعه شود؛ در نتیجه نقش و اهمیت مدیریت آب در جامعه و فعالیت های اجتماعی و خصوصاً اجتماعی-مذهبی به خوبی نمود می یابد.در این مطالعه تأثیرات وقف بر مدیریت سنتی آب بلده فردوس که موجب تحقق فعالیت های عام المنفعه و حیات در شهر گردیده و خود موجب رونق اجتماعی و اقتصادی در میان سایر مردم نیز گردیده است، به بحث گذاشته شود