سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

اسحاق مقبلی – دانشجوی کارشناسی ارشدباغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
حسین میغانی – هیئت علمی گروه علوم گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه جیرفت
سمانه فتح اللهی – دانشجوی کارشناسی ارشدباغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان
احمد استاجی – استادیار گروه باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان

چکیده:

گیاه دارویی صبر زرد با نام علمی Aloe vera از جمله گیاهان دارویی باارزش دنیا است که در فضای باز و در برخی مناطق دیگر در گلخانه کاشت میشود. هدف از این پژوهش بررسی این موضوع است که با توجه به حجم زیاد ضایعات کارخانه – های چای در منطقه شمالی کشور آیا می توان از تفالهی چای به عنوان بستر در کشت آلوئهورا استفاده گردد یا نه. بستر کاشت حاوی پیت و پرلیت به نسبت ۵۰:۵۰ که به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد با مقایر مختلف تفاله چای بود . آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با پنج تیمار که هر تیمار شامل چهار تکرار و هر تکرار شامل پنج گلدان بود انجام شد. تیمارها شامل تیمار شاهد (پیت و پرلیت به نسبت ۵۰:۵۰ ) به اضافه ۵% و ۱۰% و ۱۵% و ۲۰% تفاله چای بودند. تغذیه به صورت هفتگی با محلول کوئیک انجام میشد واندازهگیری صفات به صورت ماهانه انجام شد. نتایج به دست آمده نشان داد که مقادیر مختلف تفاله چای تأثیر معنیداری بر صفات مورد بررسی که شامل ارتفاع، میزان ژل، تعداد برگ، تعداد پاجوش، وزن تر برگ و وزن تر و خشک ریشه، میزان آسکوربیک اسید و میزان آنتیاکسیدان و فنل کل دارد.